343260 Μηνύματα  51462 Θέματα  106609 Μέλη  32 Online
Εμφάνιση αποτελεσμάτων : 1 έως 2 από 2

Θέμα: Τι μπορεί να συμβεί αν ξεχάσετε μια μέρα το κινητό σας σπίτι;

  1. #1
    BlogΘέα Moderator
    Status: In love...
     
    Το avatar του χρήστη jose2205
    Εγγραφή
    30-05-2009
    Περιοχή
    Σε ένα όνειρο...
    Μηνύματα
    11.980
    Blogthea Money
    199.676
    Ευχαριστώ
    42.184
    Ευχαριστήθηκε 41.707 Φορές σε 9.779 Posts
    Καταχωρήσεις στο Blog
    7

    Προεπιλογή Τι μπορεί να συμβεί αν ξεχάσετε μια μέρα το κινητό σας σπίτι;



    Τι μπορεί να συμβεί αν ξεχάσετε μια μέρα το κινητό σας σπίτι;
    Πόσες καταστροφές;
    Πόσες ατυχίες;
    Τις πταίει;


    7:00

    Το ξυπνητήρι τρελά χτυπά κι εγώ απλώνω το χέρι μου και κάνω τη μοιραία κίνηση. Το κλείνω. Συνεχίζω να κοιμάμαι με το φως αναμμένο, τον υπολογιστή ανοιχτό και γύρω μου εκατοντάδες φωτοτυπίες.

    8:00

    Ξυπνώ τρομαγμένη. Κοιτάζω το ρολόι, μετά κοιτάζω γύρω μου και διαπιστώνω σιωπηλά ότι η μέρα θα είναι δύσκολη. Παραμερίζω γρήγορα όλα τα άρθρα που είχα εκτυπώσει το προηγούμενο βράδυ, κλείνω με το πόδι μου τη «Θεραπεία του Σόπεναουερ» του Γιάλομ και σηκώνομαι.

    8:30

    Έχω πιει το γάλα μου και έχω ντυθεί. Ψάχνω το κινητό μου. Δεν πρόλαβα να το φορτίσω που να πάρει! Στην οθόνη του μου έχει έρθει η πρώτη, γλυκιά, πρωινή καλημέρα που λατρεύω να βλέπω. Καπάκι μου έρχεται και η πρώτη επίπληξη που δεν κλείνω το βράδυ το κινητό, παρόλο που το έχουμε συμφωνήσει, γιατί είναι βλαβερό να κοιμάμαι με τόση ακτινοβολία γύρω μου. Δεν προλαβαίνω να απολογηθώ. Ξέρω ότι θα συγχωρεθώ. Πρέπει να ελέγξω την τσάντα μου. Αφήνω το κινητό στο κομοδίνο, στηρίζομαι στο ένα γόνατο και τσεκάρω όλα όσα πρέπει να πάρω: ιατρική μπλούζα, το εγχειρίδιο για την πυλαία υπέρταση που σήμερα θα εξεταστώ, αλλά φυσικά δε φιλοτιμήθηκα να διαβάσω, λεφτά για τις χορδές της κιθάρας και το τελευταίο τεύχος του Αρκά. Όλα εντάξει. Κλείνω το φως και φεύγω.

    Σας ενοχλούν οι διαφημίσεις στο φόρουμ; Απλά συνδεθείτε για να εξαφανιστούν!



    8:45

    Έπρεπε ήδη να είμαι στη σχολή. Αγχώνομαι και ψάχνω νευρικά τα κλειδιά του αυτοκινήτου. Ξέχασα. Δεν έχω αυτοκίνητο. Έχει διαλυθεί. Ας μην το σκέφτομαι καλύτερα, γιατί αγχώνομαι και στενοχωριέμαι παράλληλα. Να πάρω το τρόλευ; Δε θα φτάσω ποτέ. ¶ρα πρέπει να πάρω ταξί.

    9:00

    Είμαι ήδη μέσα σε ταξί που κατευθύνεται προς Βασιλίσσης Σοφίας. Η ευγενική κυρία που δέχτηκε να πάρουν κι εμένα πηγαίνει στον ψυχολόγο της. Σε όλη τη διαδρομή αναφέρει ότι έχει παντρευτεί ένα κάθαρμα που την απατάει με την καμαριέρα, την υπηρέτρια, την νταντά και τη γραμματέα του. ΓιΆ αυτό πηγαίνει σε ψυχολόγο. Προσπαθώ να κρατηθώ, αλλάδεν τα καταφέρνω και αναφωνώ: Γιατί δεν τον χωρίζετε να ησυχάσετε; Εκείνη με κοιτάει τρομοκρατημένη και με απόλυτη φυσικότητα μου λέει ότι δεν μπορεί να χωρίσει τον άντρα «της». Καταλαβαίνω ότι έχει ένα μικρόοοο προβληματάκι με την κτητική αντωνυμία, αλλά δε θέλω να την πικράνω παραπάνω. Ο ταξιτζής έχει πιάσει κάτι κουλτουροσταθμούς και δεν τον βλέπω να έχει νεύρο. Προχωράμε σαν τις χελώνες.
    Εκείνη τη στιγμή αναρωτιέμαι πώς και δε με πήραν τηλέφωνο ακόμα να με ενημερώσουν τι γίνεται στη σχολή. Ψάχνω την τσάντα μου, δε βρίσκω το κινητό. Σοκ! Την ξαναψάχνω. Τίποτα. Διπλό σοκ! Οι σκηνές περνούν σαν ταινία μπροστά από τα μάτια μου με τελευταία εκείνη που αφήνω το κινητό στο κομοδίνο και γονατίζω για να ετοιμάσω την τσάντα μου. Πολλαπλό σοκ! Αναφωνώ απλά «Shit»!

    9:20

    Η κυρία συνεχίζει να λέει πως ο άντρας της στην πραγματικότητα την αγαπάει, γιατί την πήγε διακοπές στο Μπαλί. Μωρέ αλί και τρισαλί σκέφτομαι από μέσα μου, αλλά είπαμε, ψυχραιμία. Ο ταξιτζής καταριέται την ώρα κι τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει κοινωνιολόγος και έμεινε άνεργος. Τώρα εξηγείται και γιατί πρωί πρωί ακούει Σωκράτη Μάλαμα. Με ρωτάει τι δουλειά κάνω. Φυσικά δεν του λέω ότι σπουδάζω Ιατρική. Οι ταξιτζήδες κατά έναν περίεργο τρόπο μισούν τους γιατρούς. Του λέω ότι ψάχνω για δουλειά και πηγαίνω για συνέντευξη, οπότε να βιαστούμε λίγο. Παράλληλα, του ζητάω να αλλάξει σταθμό και με απόλυτη επιτακτικότητα τον αναγκάζω να σταματήσει σε κάποιον που παίζει το «Έρωτά μου, έρωτα μου» της Κοκκίνου. Ο κοινωνιολόγος μερακλώνει, η κυρία κουνιέται στον ρυθμό και πατάμε γκάζια.

    10:40

    Όπου να 'ναι φτάνουμε. Ο ταξιτζής με τσεκάρει επίμονα από τον καθρέφτη. Ρε, λες να μου την πέφτει; Αυτό μας έλειπε τώρα! Σε λίγο λέει πως δεν έχει να μας δώσει ρέστα, οπότε καλό είναι να του δώσουμε ψιλά. Τώρα μπαίνω στο νόημα. Δε μου την έπεφτε το καραφλό αγόρι. Απλά νόμιζε ότι δεν είχα χρήματα, καθώς με έβλεπε κάθε τρεις και λίγο να ψάχνω απελπισμένη την τσάντα μου. Θεέ μου, πόση ταπείνωση ακόμα;

    10:45

    Έφτασα. Δίνω γρήγορα τα χρήματα, χαιρετώ την κυρία που μου ευχήθηκε καλή επιτυχία στη συνέντευξη και μπαίνω στη σχολή. Μάλιστα. Σε ποιο χειρουργείο είμαι; Δυσκολάκι. Δεν έχω μαζί μου την ατζέντα μου με τα τηλέφωνα των παιδιών της ομάδας μου, ώστε να τα ρωτήσω. Ακόμα χειρότερα, δεν έχω ούτε κινητό για να πάρω τηλέφωνο τον κολλητό μου που ξέρω απέξω τον αριθμό του. Επίσης, δεν έχω το πρόγραμμα με τα χειρουργεία, γιατί το είχα πάρει φωτογραφία με το κινητό μου.

    11:00

    Μπαίνω στο πρώτο χειρουργείο που βρίσκω. Σε χρόνο dt έχω ντυθεί, έχω αποστειρωθεί και μπουκάρω με τόλμη. Ψάχνω στους θαλάμους μανιωδώς. Να πάρει η ευχή, φοράνε και μάσκες και δεν τους αναγνωρίζω καλά. Κάποια στιγμή ακούω το ringtone του κολλητού. Θεέ μου, τι ηδονική μελωδία! Έρχεται από τον διάδρομο! Σώθηκα! Με βλέπει και μου λέει «Μα καλά, γιατί δεν το σηκώνεις;;;; Σε έχω πάρει δεκαπέντε τηλέφωνα! Πού ήσουν;» Του εξηγώ περιληπτικά και χωρίς πολλά πολλά με βουτάει από το χέρι και με σέρνει στο χειρουργείο. Ο καθηγητής με κοιτάει με νόημα που δε θα το έλεγα και τόσο θετικό και εγώ σιωπώ.

    11:30

    Το χειρουργείο είναι πολύωρο και κάνουμε το πρώτο διάλειμμα μέχρι να οριστικοποιήσουν κάποιο μόσχευμα. Κοιτάζω στον καθρέφτη, τα πράσινα μου πάνε και λέω αυθόρμητα και περήφανα « Φτου σου κοριτσάρα μου»! Από πίσω έρχεται η φωνή της συνείδησης-κολλητής και μου λέει «Φτου σου και όλο δικό σου!» Ξυπνάω από το όνειρο της ματαιοδοξίας και την βλέπω να με ζυγίζει με θυμωμένο βλέμμα. Κάτι έχω κάνει , αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τι. Μου εξηγεί ότι από το πρωί την έχει ταράξει ο Δημήτρης και ρωτάει πότε θα πάω να πάρω την κιθάρα μου, γιατί θέλει να φύγει για Καλαμάτα. Μου υπενθυμίζει ότι δε θέλει να μιλάει στον Δημήτρη μετά τα όσα έγιναν και ότι εξαιτίας μου εκείνος βρίσκει πρόφαση να την παίρνει συνέχεια τηλέφωνο. Ζητώ συγγνώμη και της λέω ότι θα τον πάρω εγώ τηλέφωνο αργότερα. Αργότερα όμως θα είναι στο μαγαζί. Πού έχω το τηλέφωνο του μαγαζιού; Ω, μα τον Τουτάτις, στο κινητό μου! Πάει η κιθάρα! ¶ντε να γυρίσει ο Μήτσος από Καλαμάτα για να την πάρω...

    12:30

    Το χειρουργείο τελειώνει κι εγώ σαν μαλωμένο κουτάβι πηγαίνω να αλλάξω. Ο κολλητός έρχεται με ύφος απελπισίας και μου λέει ότι μητέρα μου με αναζητεί για να δει αν έκλεισα ραντεβού με τον ΩΡΛ -είναι κρυωμένη- και είναι ντροπή να μη σηκώνω το κινητό! Πρέπει να κανονίσει αν θα πάρει άδεια από τη δουλειάτης κι εγώ αδιαφορώ παντελώς, ενώ της είχα υποσχεθεί ότι θα το ρύθμιζα το ζήτημα. Αλλάζω γρήγορα και πάω να πάρω μία τηλεκάρτα. Επικοινωνώ με τη μανούλα, της εξηγώ και τρέχω στο μάθημα.

    13:30

    Το μάθημα τελειώνει. Δεν ήξερα να απαντήσω στις περισσότερες ερωτήσεις της πυλαίας υπέρτασης. Ψάχνω σημειώσεις. Ένας συμφοιτητής προσφέρεται να βοηθήσει και να αφήσει τις σημειώσεις στο φωτοτυπάδικο μέχρι το μεσημέρι για να τις πάρω. Μου ζητάει το κινητό μου για να επικοινωνήσει μαζί μου όταν θα είναι έτοιμες. Τον κοιτώ απεγνωσμένα και φωνάζω: Δεν έχω κινητό! Δεν έχω κινητό! Το παιδί με κοιτάει τρομοκρατημένο και οπισθοχωρεί. Μου λέει ένα «Καλά, δεν πειράζει, θα περάσω να τις πάρω αύριο» και φεύγει γοργά. Τι καλός άνθρωπος....Αν το διαβάζει το κείμενο, τον ευχαριστώ από εδώ..

    14:00

    Τρώμε στη λέσχη και τότε ανακοινώνω ότι θα δώσω ορθοπεδική. Μια κοπέλα μου αποκαλύπτει ότι πρέπει οπωσδήποτε να δηλώσω το μάθημα. Πώς να πάω τώρα στο ΚΑΤ; Δεν προλαβαίνω! Πάρε τηλέφωνο, μου λέει. Αν δε δηλώσεις, μπορεί να έχεις πρόβλημα! Γυαλίζει το μάτι μου. Δεν αισθάνομαι καλά. Δεν ξέρω απέξω το τηλέφωνο της γραμματείας του ΚΑΤ. Φλερτάρω με το μαχαίρι που κρατάω σφιχτά στη γροθιά μου. Κάποιον θα φάω λάχανο σήμερα. Κοιτάζω γύρω μου και βλέπω πολλούς υποψήφιους που δε συμπαθώ και τόσο. Κανείς δεν ξέρει απέξω το τηλέφωνο. Εγώ το έχω μόνο στο κινητό μου. Τρέχω στη Βιβλιοθήκη να προλάβω τους υπολογιστές ανοιχτούς. Το ψάχνω στο Ίντερνετ και τελικά επικοινωνώ με τη γραμματεία από καρτοτηλέφωνο.

    14:30

    Πηγαίνω στη Βιβλιοθήκη να συναντήσω μια συμφοιτήτρια για μια εργασία που κάνουμε. Αναγνωρίζω την τσάντα της και τα πράγματά της αλλά εκείνη άφαντη. Πού πήγε τώρα; Κάθομαι στη διπλανή θέση και περιμένω.

    15:00

    Η τσαπερδόνα ακόμα έρθει. Ωραία συνέπεια!

    15:30

    Ο μόνος λόγος που περιμένω ακόμα είναι γιατί θέλω να ξεσπάσω σε κάποιον. Σε λίγα λεπτά την βλέπω να έρχεται ανέμελη από μακριά. «Πού ήσουν»; την ρωτάω με τις λέξεις να βαίνουν σφυριχτά από τα χείλη μου. Μου απαντάει ότι ήταν στην άλλη πτέρυγα και έψαχνε στους υπολογιστές. Με έπαιρνε τηλέφωνο, αλλά δεν απαντούσα, οπότε θεώρησε ότι δεν έχω έρθει ακόμα. Με άλλα λόγια, περίμενα για μία ώρα κάποια που ήταν δέκα μέτρα πίσω μου. Εκτός από θυμωμένη, ένιωθα και χαζή.

    17:00

    Σηκώνομαι και φεύγω από τη Βιβλιοθήκη. Πρέπει να προλάβω ανοιχτά τα μαγαζιά. Στον δρόμο θέλω να ακούσω λίγη μουσική να ηρεμήσω, αλλά είπαμε, δεν έχω κινητό...

    17:30

    Σκέφτομαι ότι αύριο πρέπει να διαβάσω για τον σακχαρώδη διαβήτη, γιατί θα παρουσιάσουμε case report. Στην κλινική είχαμε ασθενή με διαβητικό πόδι, αλλά εγώ δεν είχα κινητό μαζί μου για να το φωτογραφίσω. ¶ντε τώρα να το θυμάμαι εγώ και να κάνω τις συσχετίσεις με άλλες εικόνες. Αποφασίζω πως είναι μάταιο να τα σκέφτομαι όλα αυτά.

    18:00

    Με τα λεφτά για χορδές και τη συντή ρηση της κιθάρας, που θα πάρω όταν ο Δημήτρης επιστρέψει από την Καλαμάτα, και όλα τα υπόλοιπα που είχα πάνω μου αγόρασα ένα ωραίο πουλόβερ. Ηρέμησα λίγο.

    18:30

    Παίρνω από το καρτοτηλέφωνο σπίτι. Το σηκώνει ο αδερφός μου. Με ρωτάει αν πήρα τη Χριστίνα για τα χρόνια πολλά. Απορώντας, τον ρωτάω γιατί να την πάρω. Μου υπενθυμίζει ότι η κοπέλα μας έχει καλέσει εδώ και δύο βδομάδες για τα γενέθλιά της. Μάλιστα! Μαντέψτε πού το είχα σημειώσει. Μα φυσικά ως υπενθύμιση στο κινητό. Του ζητάω το τηλέφωνο και της εύχομαι πάλι από το καρτοτηλέφωνο. Σημειωτέον, κοντεύω να τελειώσω όλο το πακετάκι με τα detol , τα οποία χρησιμοποιώ για να κρατάω το ακουστικό και να ακουμπάω το αυτί μου ενώ μιλάω στα καρτοτηλέφωνα.

    19:00

    Να πάρει η ευχή! Η ώρα πέρασε! Με περιμένει στην πλατεία Συντάγματος εδώ και μισή ώρα και λογικά είναι πολύ θυμωμένος. Πού όμως στην Πλατεία Συντάγματος; Ας πάρω από το καρτοτηλέφωνο ξανά. Οκ, δε σηκώνει αριθμό από απόκρυψη. Τέλεια! Προσπαθώ ξανά και ξάνα. Τελικά απαντάει. Ακούει τη φωνή μου και με ρωτάει αν σκοπεύω να εμφανιστώ εντός της ημέρας στο ραντεβού μας. Απαντώ με ένα «Δεν είναι αυτό που νομίζεις. Θα σου εξηγήσω.» και ζητώ συντεταγμένες για το πού θα τον βρω.

    22:00

    Επιστρέφω σπίτι. Νιώθω εξαντλημένη και με ένα μεγάλο παράπονο. Μπαίνω μέσα, η μανούλα μου κάνει μούτρα, αλλά με ρωτάει κιόλας τι έχω. Λέω ένα ξερό «τίποτα» και πηγαίνω στο δωμάτιό μου. Εκείνη τη στιγμή το αντικρίζω. Καρφώνω το βλέμμα μου στη γωνία του κομοδίνου , όπου βρίσκεται το μικρό, ύπουλο, μαύρο αντικείμενο με τα ασημένια του πλήκτρα. Ανεβαίνουν οι σφυγμοί μου απότομα. Θέλω να το σπάσω. Θέλω να το πατήσω κάτω και να μην του αφήσω ούτε ένα τσιπ. Θέλω να το δω να διαλύεται στα μικρά μισητά εξαρτήματά του. Θέλω να χρεωκοπήσει ο Γερμανός. Θέλω να το πετάξω στον τοίχο και να σβήσει η οθόνη του δια παντός. Κοιτάζω την οθόνη. Δώδεκα μηνύματα και είκοσι οχτώ κλήσεις. Σύνολο σαράντα που σαράντα να είναι οι ώρες του! Πρέπει να ηρεμήσω. Σκέφτομαι ότι αν το σπάσω, δεν έχω χρήματα να πάρω άλλο. Σφίγγω τις γροθιές μου και κατευθύνομαι προς το μπάνιο. Αύριο είναι μία καινούρια μέρα.

    Ηθικό δίδαγμα




    Από τότε που φτιάχτηκαν τα κινητά, χάθηκε η συνέπεια, η επικοινωνία, η μνήμη. Είναι πραγματικά τραγικό να συνειδητοποιείς πόσο εξαρτημένος είσαι από το κινητό σου. Ο θυμός μου ήταν μεγαλύτερος γιΆ αυτή την εξάρτηση παρά για όλες τις αναποδιές που μου είχαν τύχει. Πριν δεκαπέντε χρόνια, που δεν υπήρχαν κινητά, οι άν θρωποι πώς συνεννοούνταν; Δεν έβρισκαν έξω τους φίλους τους, δεν κανόνιζαν τα ραντεβού τους, δεν εύχονταν σε γιορτές και γενέθλια; Μα φυσικά και τα έκαναν όλα αυτά. Απλά, ήταν πιο συνεπείς και ανθρώπινοι. Έδιναν ραντεβού με την παρέα τους σε συγκεκριμένο σημείο και οι περισσότεροι εμφανίζονταν στην ώρα τους, γιατί ήξεραν ότι, αν αργήσουν, δε θα βρουν τους υπολοίπους. Εύχονταν μέσω τηλεφώνου ή προσωπικά και όχι με ένα ξερό, τυποποιημένο μήνυμα. Έπαιρναν φωτογραφίες με τη φωτογραφική μηχανή και άκουγαν μουσική από το ραδιόφωνο, χωρίς να χορταίνει ακτινοβολία ο εγκέφαλός τους. Σημείωναν τα γενέθλια και τις γιορτές σε πολύχρωμα χαρτάκια. Κι εμείς προλάβαμε αυτή την εποχή.

    Θυμάμαι νοσταλγικά ραβασάκια με στίχους που τολμούσε να μου αφήσει ένας συμμαθητής μου μέσα στο απουσιολόγιο για να τα βρω μόνο εγώ. Πώς να συγκρίνεις ένα χαρτάκι από τετράδιο γραμμένο βιαστικά με ένα μήνυμα στο κινητό, όπου όλοι έχουν τον ίδιο γραφικό χαρακτήρα; Πώς θα μπορούσα να βρω ποιος είναι αν δεν είχε εκείνο το χαρακτηριστικό έψιλον; Θυμάμαι όλα εκείνα τα σάββατα που δίναμε ραντεβού στη στάση του λεωφορείου για να πάμε κινηματογράφο με τους φίλους μου. Θυμάμαι ότι σαν μαθήτρια δεν είχα ποτέ κινητό και όμως ήξερα πότε αναβάλλεται ένα μάθημα στο φροντιστήριο. Θυμάμαι τις μέρες που έφτιαχνα την ατζέντα μου ξανά και ξανά σβήνοντας και ξαναγράφοντας ονόματα, ακολουθώντας μια ιεροτελεστία: ξεφύλλισμα του καταλόγου, αμφιταλάντευση και τελικά αποφασιστική δράση του φρεσκοξυσμένου μολυβιού. Θυμάμαι να τυπώνω τις φωτογραφίες μου και να τις βάζω σε άλμπουμ με αστείες λεζάντες...

    Θα μου πείτε, βέβαια, ότι με το κινητό διευκολύνθηκε η ζωή μας όσον αφορά την ταχύτητα της επικοινωνίας. Δε θα διαφωνήσω. Το κινητό έχει πολλά προτερήματα. Εμείς οι ίδιοι φταίμε που του επιτρέπουμε να μπαίνει έτσι στη ζωή μας και να κυριεύει όλους τους τομείς της χωρίς καμία διάκριση. Εμείς όλοι έχουμε καταλήξει να έχουμε ως προέκταση του αυτιού μας ένα Bluetooth ή ένα Handsfree. Εμείς οι ίδιοι φταίμε για τόσα ατυχήματα που συμβαίνουν όταν δεν προσέχουμε στον δρόμο, επειδή μιλάμε στο τηλέφωνο. Είχα άδικο που ήθελα να σπάσω το μικρό μαύρο μηχανηματάκι με τα ασημένια πλήκτρα. Εγώ του επέτρεψα να μου δημιουργήσει τόσα προβλήματα. Εγώ είμαι εκείνη που το άφησα να εξουσιάζει το πρόγραμμά μου. Εγώ είμαι εκείνη που άφησα να σκονίζεται το αγαπημένο μου ξυπνητήρι με τη Στρουμφίτα και έβαλα το κινητό να με ξυπνάει. Είναι πολλές φορές που ψάχνουμε για εξιλαστήρια θύματα δικών μας σφαλμάτων. Γι' αυτό λοιπόν, κλείστε και λίγο τα κινητά σας... Αφήστε τα να ξεκουραστούν κι εκείνα θα είναι πάντα εκεί για να σας εξυπηρετήσουν. Αρκεί να χρειάζεται.

    rc-cafe.blogspot.com
    "Κι όταν μια μέρα φύγω από δω ένα θάναι σίγουρο...
    πως έζησα τη ζωή που διάλεξα εγώ κ όχι κάποιος άλλος για μένα...
    κι η αλήτισσα ψυχή μου θα το νιώθει...έτσι...όπως θα πετάει ελεύθερη...

    Παρακαλώ όπως διαβάσετε τον κανονισμό λειτουργίας του Blogthea Portal τον οποίο θα βρείτε εδώ.

  2. a2 hosting
  3. #2
    Blogthean
    Δεν έχει οριστεί status
     
    Το avatar του χρήστη gwgw
    Εγγραφή
    17-08-2008
    Μηνύματα
    1.539
    Blogthea Money
    28.956
    Ευχαριστώ
    7.263
    Ευχαριστήθηκε 6.329 Φορές σε 1.372 Posts

    Προεπιλογή Απάντηση: Τι μπορεί να συμβεί αν ξεχάσετε μια μέρα το κινητό σας σπίτι;

    Πάντως εγώ εξακολουθώ και χρησιμοποιώ αντζέντα! Και μάλιστα έχω σημειωμένα εκεί και όλα τα τηλέφωνα, εκτός από τις υπενθυμήσεις μου. Από φόβο ότι μπορεί να χάσω το κινητό ή να μείνω από μπαταρία ή και να χαλάσει ξαφνικά.

  4. Οι παρακάτω 4 χρήστες λένε ευχαριστώ στον/ην gwgw για αυτό το χρήσιμο Post.

    jose2205 (24-02-10),mini (24-02-10),trelo_dimitris (25-02-10),~rêveur~ (24-02-10)

Παρόμοια Θέματα

  1. Απαντήσεις: 0
    Τελευταίο Μήνυμα: 29-03-10, 11:04
  2. Πως να σώσετε το βρεγμένο σας κινητό
    By alia in forum Η ενημέρωση της ημέρας
    Απαντήσεις: 3
    Τελευταίο Μήνυμα: 29-01-10, 23:02
  3. Απαντήσεις: 12
    Τελευταίο Μήνυμα: 06-09-09, 9:31
  4. Απαντήσεις: 31
    Τελευταίο Μήνυμα: 05-09-09, 12:30
  5. Απαντήσεις: 2
    Τελευταίο Μήνυμα: 01-05-09, 20:52

Visitors found this page by searching for:

ψαχνω τροπο να ξεκλειδωσω κινητο

πως να βρω τις κλήσεις που εγιναν απο τηλεκάρτα

πως μπορω να βρω ποιος με πηρε τηλεφωνο με τηλεκαρτα

μπορω να κλεισω το φως δωματιου απο το κινητο

πως μπορω να βρω το κινητο μου μεσα στο σπιτι

να δω τις κλησεις τηλεκαρτας

ο αντρας μου με απατα πως θα δω τα μηνυματα και τατηλεφωνα που περνει

καρτοτηλέφωνο στο σπιτι

SEO Blog

Members who have read this thread: 0

There are no members to list at the moment.

Δικαιώματα - Επιλογές

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
  • BB code is σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] code is σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
  • Trackbacks are σε λειτουργία
  • Pingbacks are σε λειτουργία
  • Refbacks are σε λειτουργία