342549 Μηνύματα  50947 Θέματα  106228 Μέλη  152 Online
Εμφάνιση αποτελεσμάτων : 1 έως 4 από 4

Θέμα: Σύνδρομο χρόνιας κοπώσεως

  1. #1
    I'm back!!!
    Δεν έχει οριστεί status
     
    Το avatar του χρήστη chr_far
    Εγγραφή
    04-06-2008
    Περιοχή
    Ζάκυνθος
    Μηνύματα
    2.880
    Blogthea Money
    218.390
    Ευχαριστώ
    2.007
    Ευχαριστήθηκε 6.794 Φορές σε 1.632 Posts

    Προεπιλογή Σύνδρομο χρόνιας κοπώσεως

    Το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης είναι μια πάθηση η οποία μπορεί να απορροφήσει τελείως την ενεργητικότητα σας και να διαρκέσει χρόνια. Είναι μία εξουθενωτική κατάσταση, η οποία χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη έντονης κοπώσεως με την παραμικρή δραστηριότητα.

    Σας ενοχλούν οι διαφημίσεις στο φόρουμ; Απλά συνδεθείτε για να εξαφανιστούν!



    Η ασθένεια αναγνωρίσθηκε επισήμως στη Βρετανία ως αληθινή νόσος το 1996, ενώ οι πάσχοντες μόνο σε αυτή τη χώρα υπολογίζεται ότι ανέρχονται σε 240.000. Αν και το σύνδρομο δεν είναι μεταδοτικό, οι ιογενείς λοιμώξεις, το στρες και οι τοξίνες έχουν προταθεί ως πιθανοί παράγοντες που πυροδοτούν την εκδήλωσή του.

    ¶τομα που ήταν υγιή και γεμάτα ενέργεια νιώθουν έντονη κόπωση, πόνο στις αρθρώσεις και στους μυς, πόνο στους λεμφαδένες και πονοκεφάλους. Η ένταση των συμπτωμάτων παρουσιάζει μεγάλες διακυμάνσεις μεταξύ των πασχόντων, αλλά και με το πέρασμα του χρόνου. Στις σοβαρές περιπτώσεις οι ασθενείς αδυνατούν να σηκωθούν από το κρεβάτι τους ή μετακινούνται με αναπηρικό καροτσάκι.

    Το σύνδρομο χρόνιας κοπώσεως προσβάλλει ενήλικες και παιδιά. Οι αιτίες του δεν είναι καλά γνωστές, ενώ διχογνωμία υπάρχει και για τη θεραπεία του. Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι τα αίτιά του είναι κυρίως βιολογικά, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι υπάρχει ισχυρό ψυχολογικό υπόβαθρο.

    Σύμφωνα με βρετανούς ειδικούς, η καλύτερη αντιμετώπιση των συμπτωμάτων είναι η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία και η θεραπεία με γυμναστική. Σε ανασκόπηση της ιατρικής βιβλιογραφίας που πραγματοποίησαν, η οποία δημοσιεύεται στην βρετανική «Επιθεώρηση της Βασιλικής Εταιρείας Ιατρικής», διαπίστωσαν ότι αυτές οι θεραπείες είναι οι πιο αποτελεσματικές, ενώ όλες οι άλλες μέθοδοι που έως τώρα έχουν δοκιμασθεί δεν είναι βέβαιον ότι θα έχουν αποτελέσματα.

    Για να διαπιστώσουν ποιες θεραπείες είναι πιο αποτελεσματικές γιΆ αυτό, ο δρ Ντάνκαν Τσαίημπερς και οι συνεργάτες του από το Πανεπιστήμιο του Γιορκ και το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Ληντς, ανέλυσαν εκ νέου 70 μελέτες για το σύνδρομο.

    Οι μελέτες αυτές είχαν επικεντρωθεί σε συμπεριφορικές, ανοσολογικές, φαρμακολογικές και εναλλακτικές (συμπληρωματικές) θεραπείες, καθώς και στα πιθανά οφέλη των διατροφικών συμπληρωμάτων και κάθε άλλου πιθανού είδους θεραπείας.

    Όπως έγραψαν στην ανασκόπησή τους - την οποία παρήγγειλε ο συμβουλευτικός οργανισμός NICE του Εθνικού Συστήματος Υγείας της Βρετανίας και ενέχει ρόλο οδηγιών προς τους γιατρούς - την τελευταία πενταετία υπήρξε σημαντική αύξηση στον όγκο και στην ποιότητα των στοιχείων που αφορούν τις πιθανές θεραπείες για το σύνδρομο.

    Από τα έως τώρα στοιχεία προκύπτει ότι ενώ οι συμπεριφορικές θεραπείες και η γυμναστική έχουν αποτέλεσμα, ενώ οι ανοσολογικές και οι αντιϊικές θεραπείες μολονότι φαίνεται να βοηθούν, σχετίζονται και με επιβλαβείς ανεπιθύμητες ενέργειες. Όσον αφορά τις λοιπές αμιγώς φαρμακολογικές θεραπείες, οι περισσότερες δεν φαίνεται να έχουν αποτέλεσμα.

  2. #2
    Blogthean
    Δεν έχει οριστεί status
     
    Το avatar του χρήστη gwgw
    Εγγραφή
    17-08-2008
    Μηνύματα
    1.539
    Blogthea Money
    33.250
    Ευχαριστώ
    7.263
    Ευχαριστήθηκε 6.329 Φορές σε 1.372 Posts

    Προεπιλογή

    Σ' ευχαριστω που θιγεις αυτο το θεμα! Ειναι μια απο τις νεες μαστιγες του αιωνα μας. Αφορα πολυ κοσμο αλλα δυστυχως η τελικη διαγνωση του σε εναν ασθενη ειναι εξαιρετικα δυσκολη, καθως ειναι πρωτα απαραιτητο να αποκλειστουν αλλες σωματικες παθησεις που προκαλουν αναλογα συμπτωματα. Καποιοες μαλιστα απο αυτες τις σωματικες παθησεις ειναι πολυ σοβαρες, οποτε καταλαβαινει κανεις ποσο δυσκολη γινεται η θεση του γιατρου ο οποιος καλειται να προασπισει την υγεια του ανθρωπου που παρουσιαζεται μπροστα του με τα παραπανω συμπτωματα. Πολλα τα διλημματα που πρεπει να αντιμετωπισει αλλα και οι προβληματισμοι που πρεπει να θεσει στον εαυτο του για να φτασει στο σωστο συμπερασμα και να δωσει μια υπευθυνη απαντηση στον ανθρωπο που υποφερει και ζητα τη βοηθεια του.
    Το σιγουρο παντως ειναι οτι χρειαζεται να το σκεφτει 2 και 3 φορες ενας γιατρος πριν ξεστομισει "πασχεις απο το συνδρομο της χρονιας κοπωσης".

  3. Οι παρακάτω 4 χρήστες λένε ευχαριστώ στον/ην gwgw για αυτό το χρήσιμο Post.

    eviteo (19-10-08),johnana (22-10-08),margarita (19-10-08)

  4. #3
    sentinel33
    Guest
    Δεν έχει οριστεί status
     
    Το avatar του χρήστη sentinel33

    Προεπιλογή

    Den to iksera oti auto to thema exei ontos diagnosti san pathisi paidia ilikrina ego pisteva oti ofilete sto tropo tis askisis tou somatos kai oxi toksines kai tetoia.Kala edo sthn ellada pistevo oti to pososto einai megalitero apo tous agklous sinexia akouo kosmo se mikres sxetika hlikies na diamartirete.

  5. Οι παρακάτω 3 χρήστες λένε ευχαριστώ στον/ην sentinel33 για αυτό το χρήσιμο Post.

    gwgw (20-10-08),johnana (22-10-08),margarita (19-10-08)

  6. #4
    Blogthean
    Δεν έχει οριστεί status
     
    Το avatar του χρήστη eviteo
    Εγγραφή
    05-02-2008
    Περιοχή
    Μεταξυ Βολου και Ιταλιας
    Μηνύματα
    1.819
    Blogthea Money
    36.568
    Ευχαριστώ
    2.782
    Ευχαριστήθηκε 3.759 Φορές σε 955 Posts

    Προεπιλογή

    ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΟ ΣΧΚ

    Γενικά
    Πριν από την έναρξη της θεραπευτικής αντιμετώπισης, είναι σημαντικό να υπάρχει συμφωνία μεταξύ του γιατρού και ασθενή, τουλάχιστον προσωρινή, όσον αφορά στην αμοιβαία κατανόηση της νόσου. Τα παραπάνω θα πρέπει να είναι αποδεκτά και από τις δύο πλευρές. Οι ακριβείς μηχανισμοί που εμπλέκονται στο ΣΧΚ είναι αβέβαιοι και αντιφατικοί. Προτείνεται λοιπόν μια πραγματιστική προσέγγιση που θα προωθεί μόνο τα πιστεύω και τα θεωρητικά μοντέλα που εμπεριέχουν μια θετική άποψη. Αιτιολογικές θεωρίες όσον αφορά στο ΣΧΚ υπάρχουν πολλές, αλλά καμία δεν είναι πλήρως τεκμηριωμένη, ορισμένες δε είναι και αρνητικές ως προς την αποκατάσταση.
    Σε άλλες περιπτώσεις διατυπώθηκε σαφώς, ότι οι διαφωνίες που προκύπτουν σχετικά με την αξιολόγηση της διαταραχής και με τον τρόπο αποκατάστασης αποδυναμώνει την αποτελεσματική συνεργασία. Αντίθετα, υποστηρίχθηκε η άποψη ότι η συμπτωματική ιατρική περίθαλψη μπορεί να παρέχει ικανοποιητική βοήθεια και στήριξη, έως ότου συγκεκριμενοποιηθούν οι ενδεδειγμένοι ειδικοί θεραπευτικοί χειρισμοί.
    Οι βασικές αρχές είναι απλές αλλά σε κάθε όψη της αντιμετώπισης πρέπει να μην επικεντρώνεται η προσοχή στις δυναμικές παγίδες καθώς και στις στρατηγικές υπέρβασής τους. Το πρώτο και σημαντικώτερο καθήκον των κλινικών, είναι η ανάπτυξη αμοιβαίας εμπιστοσύνης και συνεργασίας.
    Το δεύτερο, συνίσταται στην ολοκλήρωση μιας επαρκούς αξιολόγησης, ο σκοπός της οποίας είναι ή να τεθεί η διάγνωση του ΣΧΚ ή να διαφοροδιαγνωσθεί μια άλλη αιτία της υπό εκτίμηση συμπτωματολογίας. Το ιστορικό είναι πολύ σημαντικό, και θα πρέπει να περιλαμβάνει μια λεπτομερή καταγραφή των συμπτωμάτων, την σχετιζόμενη ανικανότητα, την επιλογή στρατηγικών αντιμετώπισης και κυρίως την υποκειμενική κατανόηση του ασθενή όσον αφορά στα συμπτώματά του.
    Επιτακτική θεωρείται η αξιολόγηση των πιθανών προϋπαρχουσών ή συνυπαρχουσών ψυχικών διαταραχών όπως είναι η κατάθλιψη και το άγχος.
    Προτείνεται να τεθεί μια θετική διάγνωση για το ΣΧΚ, όταν ο ειδικός δεν είναι σε θέση να εντοπίσει εναλλακτικές σωματικές και ψυχικές διαταραχές που να επαρκούν για την πιστοποίηση της κλινικής εικόνας.
    Η θεραπεία του συνδρόμου προϋποθέτει να δοθεί στον ασθενή μια θετική εξήγηση των συμπτωμάτων του και να του τονισθούν οι ειδοποιές διαφορές μεταξύ:
    α) των προδιαθεσιακών παραγόντων ανάπτυξης της νόσου (τρόπος ζωής, εργασιακό στρες, προσωπικότητα) .
    β) των παραγόντων που την πυροδότησαν (ιογενούς φύσης λοίμωξη, γεγονότα ζωής).
    γ) των διαιωνιστικών παραγόντων (εγκεφαλική δυσλειτουργία, διαταραχή ύπνου, κατάθλιψη, ασυνεπής δραστηριότητα, παρερμηνεία της νόσου, φόβος επιδείνωσής της).
    Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις αποσκοπούν στην υπέρβαση αυτών των δυσκολιών. Το σημαντικότερο εναρκτήριο σημείο, είναι η προώθηση ενός συνεπούς μοντέλου δραστηριότητας - ανάπαυσης και ύπνου, ακολουθούμενο από μια επιστροφή στα φυσιολογικά επίπεδα δραστηριότητας.
    Η υπόθεση ότι, τα συμπτώματα οφείλονται σε μία επίμονη λοίμωξη ιογενούς φύσης μπορεί να είναι αληθινή, μπορεί και όχι, αλλά δεν είναι βοηθητική σε κλινικό επίπεδο αντιμετώπισης. Μια τέτοια εντύπωση μπορεί να ωθήσει τον ασθενή να εκλάβει το ΣΧΚ σαν μια συνεχώς επιδεινούμενη κατάσταση και επομένως να τον κάνει να παραιτηθεί από την προσπάθεια αποθεραπείας του.
    Γενικότερα, οποιεσδήποτε πεποιθήσεις ενισχύουν την άποψη ότι η "δραστηριότητα θα έχει αντίθετα ή καταστροφικά αποτελέσματα" καταλήγουν στην αποφυγή της δραστηριότητας.
    ¶λλες απόψεις που πρέπει να υποστηριχθούν εμπεριέχουν πιο εποικοδομητικούς υπαινιγμούς. Για παράδειγμα, η ιδέα ότι πολλές από τις εκδηλώσεις του ΣΧΚ οφείλονται στις νευροφυσιολογικές συνέπειες της αδράνειας παρέχει μια αρκετά θετική εναλλακτική εξήγησης της κλινικής εικόνας.
    H αντίληψη ότι η νόσος οφείλεται στη δυσλειτουργία του υποθαλαμο-υποφυσιο-επινεφριδιακού άξονα δεν εμποδίζει το σχέδιο αποκατάστασης - επανένταξης και μάλιστα δίνει τη δυνατότητα για έναρξη αντικαταθλιπτικής αγωγής, εάν βέβαια κρίνεται απαραίτητο.
    Επίσης, η θεωρία ότι το ΣΧΚ μπορεί να "πυροδοτηθεί" από ένα επεισόδιο οξείας λοίμωξης από τον ιό Epstein - Barr δεν υποδηλώνει αυτόματα μια προοδευτική παθολογία και συνεπώς αφήνει πολλά περιθώρια για μια συζήτηση με τον ασθενή, όσον αφορά σε συγκεκριμένους διαιωνιστικούς παράγοντες.
    Κατά καιρούς έχουν προταθεί διάφορα μοντέλα που μπορεί να διευκολύνουν στην αντιμετώπιση του ΣΧΚ.
    Ο γενικότερος σκοπός του γιατρού είναι να διευρύνει και όχι να αντικρούσει τις ήδη εγκατεστημένες απόψεις, έτσι ώστε να υπάρχει διαθέσιμος ένας ικανός αριθμός πιθανών εξηγήσεων, ως προς την αιτιοπαθογένεια και επομένως αρκετές θεραπευτικές επιλογές.
    Ο απώτερος σκοπός είναι να μετατοπισθεί το επίκεντρο της συζήτησης από τον αρχικό εκλυτικό παράγοντα στα εμπόδια της αποθεραπείας. Ένα τέτοιο μοντέλο οδηγεί κατά ένα φυσικό τρόπο σε μια τοποθέτηση που θα έχει σαν κύριο θέμα της τους τρόπους αντιμετώπισης αυτών των εμποδίων.
    Η ύπαρξη παθολογικών αντικειμενικών ευρημάτων κατά την εξέταση δεν θα πρέπει πάντα να συσχετίζεται με το ΣΧΚ.
    Για παράδειγμα, αν και υπάρχουν αυτοαναφορές για επώδυνους λεμφαδένες, αυτό αποτελεί σύμπτωμα και όχι σημείο. Η κλινικά αξιολογήσιμη λεμφαδενοπάθεια απαιτεί διερεύνηση. Συχνά επίσης μπορεί να βιώνεται μια αίσθηση "πυρετικής κίνησης". Ο αντικειμενικός όμως πυρετός 38οC) χρειάζεται επίσης λεπτομερέστερο έλεγχο.
    Κατά την αρχική εκτίμηση, είναι απαραίτητο να γίνει ο παρακλινικός έλεγχος καθώς και να ληφθεί ένα πλήρες ιστορικό. Σημαντικό ρόλο παίζει η αντικειμενική εξέταση και η εμπειρία. Λίγα σχετικά αποκομίζονται από τις εξετάσεις ρουτίνας και το μεγαλύτερο ποσοστό διαφορικών διαγνώσεων που περιγράφεται μετά από λεπτομερέστερη διερεύνηση είναι 5%.
    Μελέτες εξειδικευμένων για το ΣΧΚ κέντρων κάνουν αναφορές σε σχέση με ανοσοποιητική δυσλειτουργία. Όμως τα ευρήματα αυτά απαντώνται μόνο σε ορισμένους ασθενείς και σπάνια έχουν ουσιαστικό ρόλο, σχετίζονται Δε περισσότερο με την έρευνα του ΣΧΚ.
    Προς το παρόν, όπως αναφέρθηκε, δεν υπάρχει ένας ειδικός παθογνωμονικός δείκτης ή ομάδα εργαστηριακών εξετάσεων που μπορούν πραγματικά να βοηθήσουν στην ανάλογη πιστοποίηση.
    Η απόδειξη μιας ψυχικής ή νευρολογικής πάθησης, απαιτεί την ανάλογη ψυχιατρική, νευροψυχολογική ή νευρολογική εκτίμηση. Οι προτεινόμενες εργαστηριακές εξετάσεις είναι:
    Γενική αίματος
    Γενική ούρων
    Ηλεκτρολύτες
    Ουρία
    Σάκχ. Αιμ.
    Κρεατινίνη
    Ca
    ANAs
    Έλεγχος θυροειδικής λειτουργίας
    Εάν κριθεί σκόπιμο:
    Κορτιζόνη ορού
    RF
    Ανοσοσφαιρίνης
    Ανοσοσφαιρίνες
    Mantoux
    Ορολογικό test για v. Lyme
    Έλεγχος για HIV


    It's my life
    It's now or never
    I ain't gonna live forever
    I just want to live while I'm alive !!!

    ===================================

    Χρησιμοποιούμε το ''thanks'' button!
    Διαβάστε τον κανονισμό λειτουργίας!
    Στους τίτλους δε γράφουμε με greeklish!

  7. Οι παρακάτω 3 χρήστες λένε ευχαριστώ στον/ην eviteo για αυτό το χρήσιμο Post.

    johnana (22-10-08),margarita (19-10-08)

Παρόμοια Θέματα

  1. Πάσχει από το Σύνδρομο Συνεχούς Επιθυμίας!!!
    By xristaras1960 in forum Γενική Συζήτηση
    Απαντήσεις: 6
    Τελευταίο Μήνυμα: 21-01-10, 14:50
  2. Σύνδρομο τρόμου από το εμβόλιο
    By ayiotagr in forum Επιστήμη και Υγεία
    Απαντήσεις: 30
    Τελευταίο Μήνυμα: 27-12-09, 20:55
  3. Σύνδρομο χρόνιας κοπώσεως
    By chr_far in forum Κοινωνικά Θέματα
    Απαντήσεις: 1
    Τελευταίο Μήνυμα: 22-08-08, 16:45
  4. Απαντήσεις: 0
    Τελευταίο Μήνυμα: 14-05-08, 9:55

Visitors found this page by searching for:

εντονος πονος στους λεμφαδενες

κορτιζονη ορος

ανοσοσφαιρίνη ΙΝge

το σύνδρομο χρόνιας κοπώσεως

σύνδρομο χρονίας κοπώσεως

κορτιζονη ορου

πασχω απο συνδρομο χρονιας κοπωσης

συνδρομο χρονιας κοπωσεως

συνδρομο χρονιασ κοπωσεωσ

κορτιζονηη ορου

φοβος στρες λεμφαδενοπαθειαponos stoys adenesπονοςστους αδενεςεπωδυνοι λεμφαδενεςσύνδρομο μετα-ιογενούςΓενικευμενη λεμφαδενοπαθεια φωτοπασχω απο συνδρομο χρωνιας κοπωσηςσύνδρομο χρόνιας κοπώσεωςεπιμονη γενικευμενη λεμφαδενοπαθειαponow stoyw adenesλεμφαδενοπάθεια και στρεςπαθολογος σχκΕπιμονη γενικευμενη λεμφαδενοπαθειασυνδρομο μετα ιογενους κοπώσεωςλεμφαδενοπαθεια απο εντονο στρεσ
SEO Blog

Members who have read this thread: 0

There are no members to list at the moment.

Δικαιώματα - Επιλογές

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
  • BB code is σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] code is σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
  • Trackbacks are σε λειτουργία
  • Pingbacks are σε λειτουργία
  • Refbacks are σε λειτουργία