Θέμα: Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος και το «Πιστεύω» του.

Φιλε μου μαλλον δεν ζησαμε, δεν ζουμε στην ιδια χωρα. Κοιταξε λιγο γυρω σου τι γινεται, και συγκρινε τα με ολα αυτα που προσαπτετε τοσα χρονια στην επταετια. Δεν γνωριζω την ηλικια σου, παντως νομιζω πως δεν τα εχεις ζησει ολα αυτα, απλα στα διηγηθηκανε στο σπιτι, στο σχολειο ή σε παρεες σαν καποιο κακο παραμυθακι. Ρωτα, οχι εμενα, πολλους ανθρωπους εκτος του φιλικου ή οικογενειακου σου κυκλου, (οσο μπορειςκαι προλαβαινεις γτ σε λιγο ουτε Ελληνες θα βρισκεις να μιλησεις την μητρικη μας γλωσσα φιλε μου πατριωτη) μαζεψε τεκμηριωμενες αποψεις, διαβασε ιστορια, και ασε κατα μερους τα ατυχεστατα παραδειγματα περι παιδιων και ανυπακοης. Αυτα ειναι λογια να χαμε να λεγαμε.

ειπες πιο πανω:
"Για αυτό προτιμώ τη Δημοκρατία. Γιατί φτιάχνει πολίτες, και τους δίνει ακριβώς ό,τι τους αξίζει".

Αυτο πιστευεισ οτι μας αξιζει δλδ? αντε εμενα, με κατατασεις στους "κακους φιλοδικτατορικους". αλλα κ σενα? υποδουλωνεις τον εαυτα σου τοσο χαμηλα? εισαι ευχαριστημενος με ολα αυτα που "απολαμβανεις"? εκτος και αν εισαι σαδομαζοχιστης. ε τοτε με συγχωρεις πολυ αλλα εισαι αξιος της μοιρας σου παλικαρι μου. Απλα δυστυχως παρασυρεις κ εμας, τους λιγοστους θα ελεγα εναπομειναντες ιδεολογους δυστυχως, εσυ και πολλοι αλλοι.


ειπες επισης:
Ή μήπως νομίζεις πως η χώρα δεν έφτασε εδώ από ανθρώπους, πολίτες και πολιτικούς, που πούλησαν για το χρήμα τις αξίες τους, όπως προτείνεις να κάνουμε τώρα εμείς;

δε το προτεινω εγω φιλε μου, αυτοι οι πολιτικοι που μας "κυβερνανε" , και οι ιδεες σας μας το ΥΠΟΧΡΕΩΣΑΝΕ, αν δεν το εχεις καταλαβει ακομα.

Είμαι νέος, είναι η αλήθεια, και προσπαθώ να ακούω κάθε άποψη για το θέμα. Αυτό σημαίνει πως ακούω την άποψη και των φίλων και των εχθρών της δικτατορίας. Αν ήταν καλύτερα ή όχι, δεν ξέρω, μπορεί και να ήταν. Εσένα, όμως, σου αρκεί το ψωμί; Εμένα όχι. Προτιμώ να μπορώ να μιλάω ελεύθερα και να λέω πως πεινάω, από το να έχω άρτο και θεάματα αλλά να μην μου επιτρέπεται να πω την άποψή μου υπό την απειλή εξορίας. Εσύ είσαι ελεύθερος να επιθυμείς τα αντίθετα, και πολύ καλά κάνεις. Πώς θα σου φαινόταν όμως αυτοί που μας κυβερνούν να σε συλλάμβαναν, να σε ανέκριναν και να σε εξόριζαν μόνο και μόνο επειδή εξέφρασες αυτή σου την άποψη; Αυτό είναι το ελάττωμα της δικτατορίας, πως όσοι βολεύτηκαν τότε τώρα τη νοσταλγούν, όσοι όμως εξορίστηκαν, όσοι ένοιωσαν τις ελευθερίες τους να καταπατώνται, αυτοί οι τελευταίοι είναι ο αντίλογος.

Αυτό που έχουμε, φίλε μου, αυτό μας αξίζει όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε. Έχουμε βλέπεις το ελάττωμα να μην κοιτάμε τα δικά μας λάθη αλλά μόνο του διπλανού μας. Και όλοι θέλουμε τα καλύτερα για εμάς και τους δικούς μας, τίμιοι και πουλημένοι. Δεν είμαι ευχαριστημένος με όσα έχω, είναι η αλήθεια, και ούτε είμαι σαδομαζοχιστής. Κανένας δεν είναι ευχαριστημένος με όσα έχει. Και περισσότερα να είχα, πάλι δεν θα ήμουν ευχαριστημένος γιατί κάτι θα μου έλειπε. Εμένα δεν ξέρω τι μου αξίζει και τι όχι, προτιμώ να με κρίνουν άλλοι. Ξέρω όμως πως στο λαό αξίζει, δυστυχώς, τα όσα περνάει.

Πες μου λίγο, αδερφέ, πόσοι δεν ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές; Σχεδόν οι μισοί Έλληνες δεν ήταν που προτίμησαν να πάνε παραλία από το να ψηφίσουν; Αυτοί οι Έλληνες δεν αρνήθηκαν να χρησιμοποιήσουν το δημοκρατικό τους δικαίωμα, το μεγαλύτερο όπλο του πολίτη μιας δημοκρατίας, αφήνοντας τους υπόλοιπους να ψηφίσουν; Και οι υπόλοιποι δεν ήταν που πούλησαν την ψήφο τους εκλέγοντας αυτούς που σήμερα μας κυβερνούν;

Δεν μας υποχρέωσε κανένας, βλέπεις, να πουληθούμε στους πολιτικούς. Το κάναμε ολομόναχοι, από καθαρή ανευθυνότητα, και τώρα πληρώνουμε το τίμημα. Πριν από λίγα χρόνια ο Έλληνας δεν έπαιρνε τα καταναλωτικά το ένα μετά το άλλο; Πριν από λίγα χρονια δεν ήταν κάθε μέρα, όλη μέρα, γεμάτες οι καφετέριες με καλοντυμένους νέους με ακριβό γυαλί και παπούτσια Nike; Πριν από λίγα χρόνια ο Έλληνας δεν δήλωνε φτωχός όχι γιατί δεν έχει φαγητό να φάει, αλλά γιατί δεν έχει λεφτά να αγοράσει το νέο ποδοσφαιράκι για το Playstation 3 που πήρε με 48 δόσεις; Ο Έλληνας, φίλε μου, τότε ξόδευε ασύστολα χωρίς να έχει συναίσθηση πως το χρήμα που του έταζαν κάποτε θα τελείωνε. Και τώρα που τελείωσε, μας φταίνε οι πολιτικοί, ποτέ εμείς που τους ψηφίσαμε, ποτέ εμείς που χρεωθήκαμε μόνοι μας.

Το παράδειγμά μου με το ανεύθυνο παιδί δεν είναι καθόλου ατυχές, βλέπεις. Δείχνει ακριβώς πώς σκέφτεται ο Έλληνας πολίτης, πώς δρα και αντιδρά, και, κυρίως, πώς θα ήταν καλύτερο να αντιμετωπιστεί. Καλύτερο για τον ίδιο, όχι για κανέναν άλλον.