Θέμα: Η φρίκη της έκτρωσης...

Πολύ στενάχωρα όλα αυτά...

Θέλω να ρωτήσω κάτι: ήμουν παιδί με πρόβλημα. Έπρεπε οι γονείς μου να με "ρίξουν";

Ίσως να έπρεπε, ίσως πάλι όχι. Με κράτησαν, με αγάπησαν και τους το ανταπέδωσα. Μεγάλωσα, σπούδασα, έχω μπει στην κοινωνία. Το πρόβλημα ξεπεράστηκε στο βαθμό να μην φαίνεται πλέον. Απλά επέλεξαν να μην με πετάξουν, άλλοι επιλέγουν το αντίθετο. Δεν κατηγορώ κανένα... Είναι πολύ ευαίσθητο θέμα για να κρίνω τους άλλους.

Πρόληψη λοιπόν: αντί για θρησκευτικά και οικιακές οικονομίες στα σχολεία, αγωγή υγείας και διαμόρφωση συνείδησης ώριμου πολίτη.

Δεν μπορούμε να κατηγορούμε τους γονείς για ανάλογες αποφάσεις.
Συχνά στην ζωή πρέπει να παρθούν αποφάσεις που στιγματίζουν αλλά δυστυχώς αυτό πρέπει να γίνει σε βραχυπρόθεσμες προθεσμίες.
Τέτοιες επιλογές δεν τις καταδικάζω διότι τις σκέφθηκα και τις αποφάσισα.

Η Εκτρωση ειναι το πιο φρικτο πραγμα στον κοσμο.

Πολυ ωραιο τοπικ.