Μηνύματα   Θέματα   Μέλη   Online

The Last King

  1. King Pyrros
    King Pyrros
    Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ "ΒΑΣΙΛIΑΣ"
    (Φανταστική Ιστορία, που ίσως κάποτε γίνει)
    - 1968 -



    Είναι νύχτα.
    Ζεστή καλοκαιρινή νύχτα. Τα μικρά αυτοκίνητα πήγαιναν κι έρχονταν. Οι άνθρωποι, που τα οδηγούσαν, ήσαν ξενύχτηδες. Γύριζαν από τα νυκτερινά κέντρα, όπου είχαν διασκεδάσει, χορεύοντας στους ήχους της ηλεκτρονικής μουσικής. Ο κόσμος έχει πια αλλάξει. Έχουν περάσει πολλά χρόνια από την εποχή, που είμαστε μικροί, τόσα, που ούτε καθόμαστε να τα μετρήσουμε. Είναι ένας νέος κόσμος, όπως λένε, πιο ήρεμος, πιο ήσυχος. Στους δρόμους τώρα πια κυκλοφορούν μόνο μικρά αυτοκίνητα, που κινούνται με ηλεκτρισμό. Η πολιτεία είναι γεμάτη από χιλιάδες αυτοκίνητα σαν και αυτά και παρ' όλα αυτά κανείς απολύτως θόρυβος δεν ακούγεται πουθενά, εκτός από ένα ελαφρό θρόισμα από χιλιάδες μικρά λάστιχα.

    Θα ρωτήσετε, βέβαια, πώς έγινε και γέμισαν οι δρόμοι με ηλεκτρικά αυτοκίνητα ; Καλύτερα να ρωτήσετε έναν από τους παλαιούς, που θυμάται, τι έγινε, γιατί εμείς οι νέοι βρεθήκαμε μέσα σ αυτήν την κατάσταση.

    Ήταν, λεει η ιστορία, μια εποχή, που οι άνθρωποι της πολιτείας άρχισαν να φωνάζουν και να διαμαρτύρονται για τα καυσαέρια και τους θορύβους. Έλεγαν ότι τα καυσαέρια φέρνουν τον καρκίνο και οι θόρυβοι τους σπάνε τα νεύρα και δεν τους αφήνουν να κοιμηθούν. Ζήτησαν λοιπόν κάποια λύση και έκαναν μία επιτροπή "σωτηρίας" .
    Η επιτροπή είπε ότι η μηχανή εσωτερικής καύσης κόβει χρόνια από την ανθρώπινη ζωή.
    Η επιτροπή είχε σαν μέλη της γιατρούς, μηχανικούς, εδωδιμοπώλας και θυρωρούς ξενοδοχείων. Φυσικά, δεν είχε μέσα ούτε έναν οδηγό. Και τα μέτρα άρχισαν να λαμβάνονται.

    Πρώτα είπαν όχι κλάξον, μετά όχι φώτα, μετά όχι εξατμίσεις, μετά όχι κινητήρες, που βγάζουν καυσαέρια, μετά όχι κινητήρες που περνούν τις 4.500 στροφές και στο τέλος είπαν ΟΧΙ κινητήρες.
    Όσοι, είπαν, έχουν κινητήρες, που γυρίζουν στις 7.000 στροφές, είναι ένοχοι, διότι θέτουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία.
    Όσοι, είπαν, έχουν αυτοκίνητα σπόρ, αυτοκίνητα μεγάλου τουρισμού, αυτοκίνητα αγώνων, αυτοκίνητα χαμηλά και καταραμένα, θα είναι επίσης ένοχοι και θα τιμωρούνται.
    Η ιστορία λεει ότι η επιτροπή "σωτηρίας" ( ; ) έδωσε έξι μήνες διορία στους κατόχους όλων αυτών των μηχανών, να τις παραδώσουν για καταστροφή.
    Και έτσι έγινε, λένε οι παλαιοί.
    Τεράστια καζάνια δούλευαν για μήνες, γεμάτα οξύ, κι έκαιγαν χιλιάδες μοτέρ, αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες.

    Κάποια μέρα η πολιτεία ξύπνησε χωρίς αυτοκίνητα.
    Κάποια άλλη έκαναν την εμφάνιση τους τα πρώτα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, που σταματούσαν μπροστά σε μεγάλες πρίζες και γέμιζαν τις μπαταρίες τους. Υπήρχαν, βέβαια, διάφορα μοντέλα. Τα οικογενειακά, με τέσσερις και οκτώ πόρτες, που έπαιρναν άνετα οκτώ άτομα και έπιαναν τα 40 χιλ. την ώρα. Υπήρχαν φορτηγά, που μετέφεραν τομάτες σε πλαστικά κουτιά, με 25 χιλ. την ώρα. Υπήρχαν όμως και τα σπόρ με τις δύο θέσεις - γιατί η επιτροπή θέλησε να ικανοποιήσει και τους φίλους του αυτοκινήτου ( ! ) - και την πλαστική τους καρότσα, που έφταναν τα 55 χιλ. Το όριο στους δρόμους της πολιτείας ήσαν 60 χιλ. Όποιος τα περνούσε με τα πόδια με ποδήλατο ή με αυτοκίνητο, έχανε την άδειά του για όλη του τη ζωή. Το να πατήσεις το όριο, ήταν το μεγαλύτερο έγκλημα, που μπορούσες να κάνεις.

    Βέβαια, παρ όλα αυτά υπήρχαν και τα δυστυχήματα από τις συγκρούσεις και τα ντεραπαρίσματα, αλλά τα περισσότερα θανατηφόρα προήρχοντο από ηλεκτροπληξίες. Αφού η επιτροπή σκεπτόταν να απαγορεύσει και τον ηλεκτρισμό.

    Για να πιάνουν τους παραβάτες, υπήρχαν ειδικά οχήματα περιπολίας με 80 μπαταρίες, που έπιαναν τα 100 χιλ. την ώρα. Και οι δρόμοι ήταν γεμάτοι από αυτά. Το όριο είχε γίνει πια "ταμπού" , ένας μικρός θεός, που όλοι τον προσκυνούσαν και τον έτρεμαν.

    Κάθε αυτοκίνητο είχε και τη δική του τρύπα. Η τρύπα ήταν ένα ειδικό τετράγωνο πάνω στα πεζοδρόμια και τους δρόμους, που έγραφε επάνω έναν αριθμό. Οι οδηγοί, που είχαν λεπτά, μπορούσαν να αγοράσουν τρύπα, που, μόλις καθόταν πάνω της το ηλεκτρικό αυτοκίνητο με τον αντίστοιχο αριθμό, άνοιγε, το κατάπινε και το παρκάριζε. Κανείς δεν μπορούσε να το πειράξει τότε.
    Αν δεν είχες χρήματα, δεν είχες και τρύπα κι έπρεπε να αφήνεις το ηλεκτρικό σου αυτοκίνητο στα γύρω βουνά και να κατεβαίνεις στη δουλειά σου με τα πόδια, ή με το τρόλεϋ ή με ηλεκτρικό ταξί.
    Καμιά φορά, όταν έβρεχε, οι τρύπες και οι δρόμοι γέμιζαν νερά οι μπαταρίες των ηλεκτρικών αυτοκινήτων κουράζονταν και χάλαγαν και οι ιδιοκτήτες τους έπρεπε να ξοδέψουν χιλιάδες λεπτά, για να τα φτιάξουν ή να μείνουν χωρίς αυτοκίνητο.
    Αλλά το αυτί της επιτροπής "σωτηρίας" δεν ίδρωνε και πολύ απ αυτά. Αυτά ήταν θέματα οδηγών.

    Υπήρχαν όμως και άλλες ιστορίες.
    Ιστορίες, που έλεγαν ότι όλοι οι οδηγοί δεν είχαν ρίξει τους κινητήρες τους στο οξύ. Τους φύλαγαν σε σκοτεινά αμπάρια ή σε εξοχικά σπίτια και μία φορά το χρόνο, κρυφά, μάζευαν τους πολύ στενούς τους φίλους και τους έβαζαν εμπρός για λίγο, έτσι για να ακούσουν την εξάτμιση και να θυμηθούν τα ταξίδια, που έκαναν στους δρόμους της πατρίδος τους.

    Μερικοί μάλιστα είχαν και κινηματογραφικές ταινίες από αγώνες, που άκουγαν στα ονόματα Τάργκα Φλόριο, Λέ Μάν, Μόντε Κάρλο, Νουρμπεργινγκ, Μόντσα και άλλα. Ήταν πια γέροι, ψαρομάλληδες αυτοί, και, μόλις άρχιζε η προβολή, άφηναν τα δάκρυά τους να κυλούν, για να μην τους δούν οι άλλοι. Στο τέλος όμως όλοι έκλαιγαν σαν παιδιά και, όταν το φίλμ τελείωνε, έβγαζαν σκονισμένα άλμπουμ με φωτογραφίες κόκκινων Φερράρι, Γαλάζιων Φόρντ και λευκών Πόρσε.
    Υπήρχαν όμως και οι καταδότες, που, μόλις καταλάβαιναν ότι γίνεται κάτι, ειδοποιούσαν τα αθόρυβα αυτοκίνητα της επιτροπής και πολλοί ηλικιωμένοι περνούσαν τα τελευταία τους χρόνια στη φυλακή.

    Έτσι λοιπόν εκείνο το βράδυ ο μεγάλος δρόμος, που οδηγούσε έξω από την πολιτεία, ήταν γεμάτος από μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα, που τον διέσχιζαν αθόρυβα.
    Ήταν ήσυχα και ζεστά.
    Και ξαφνικά ……
    ……..... Ακούστηκε πρώτα από πολύ μακρυά …..
    Οι οδηγοί των ηλεκτρικών αυτοκινήτων κούνησαν τα κεφάλια τους και είπαν : "Αεροπλάνο", νοιώθοντας οίκτο για τον άμοιρο οδηγό, που τόλμησε να κατέβει τόσο χαμηλά, διαταράσσοντας την ησυχία, και που θα περνούσε τα τελευταία του χρόνια στη φυλακή.

    Αλλά σε λίγο…
    Ακούστηκε κοντύτερα.

    ¶νοιξαν τα τζάμια τους κι έβγαλαν τα κεφάλια τους έξω. Ήταν ένας ήχος καθαρός, στακάτος, που δυνάμωνε και χαμήλωνε…
    Μερικοί οδηγοί, γεροντότεροι, ανατρίχιασαν. Το δέρμα τους μυρμήγκιασε και χοντρές σταγόνες ιδρώτος φάνηκαν στα μέτωπά τους. Μερικοί μάλιστα δάκρυσαν.
    Σκέφθηκαν.
    Εξατμίσεις τέσσερις. Τεράστιες. Ελεύθερες…
    Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έκαναν δεξιά και σταμάτησαν.
    Ο ήχος πλησίαζε … πλησίαζε … και ….
    Μπρα α ά μ ! …

    Ο θόρυβος κάθησε σαν μολύβι στα στομάχια τους. Τα αγγεία τους διεστάλησαν απότομα και το δέρμα τους ανατρίχιασε.
    Στα πεζοδρόμια κρατήθηκαν, για να μην πέσουν από τον αέρα, που μύρισε ξαφνικά βενζίνη και φυτικό λάδι.
    Οι κυρίες πάγωσαν.
    Οι νεαροί έμειναν με τα μάτια ολάνοιχτα. Κάτι τους θύμιζε αυτός ο θόρυβος, αυτό το συναίσθημα, που ένοιωσαν. Και θυμήθηκαν τις ιστορίες για κάτι αυτοκίνητα, που τους έλεγαν οι πατεράδες και οι παππούδες των. Θυμήθηκαν τα δάκρυα, που κύλαγαν στα πρόσωπα των μεγαλυτέρων των, όταν λέγανε γι αυτό το παράξενο πράγμα, που αυτοί δεν εγνώρισαν. Το αυτοκίνητο.
    Οι παλαιοί δάγκωσαν τα χείλια τους.
    Πέρασε και χάθηκε ανάμεσά τους, τόσο γρήγορα, όσο εμφανίστηκε.

    Κάποιος ψιθύρισε με κομμένη την ανάσα.
    -Φερράρι Μπερλινέττα ! …

    Η φωνή του σκεπάστηκε αμέσως από τις σειρήνες των αυτοκινήτων της επιτροπής,
    που ακολουθούσαν, με τις μπαταρίες τους σκασμένες στα 100 χιλιόμετρα.
    Το κόκκινο αυτοκίνητο άνοιγε δρόμο μέσα στα ηλεκτρικά κουτιά, που φαινόταν να
    λειώνουν από την παρουσία του. Έφυγε προς το δρόμο του βουνού, έξω από την πολιτεία.
    Τα αυτοκίνητα της επιτροπής, έβλεπαν ότι έχαναν το παιχνίδι. Ο "παράνομος" έφευγε πολύ γρήγορα.
    Μερικοί που πρόφτασαν και είδαν το πρόσωπό του, έδωσαν πληροφορίες.
    Χαμογελούσε, είπαν. Είχε το κεφάλι ριγμένο πίσω και τα μαλλιά του ήταν λευκά. Κοιτούσε με περιφρόνηση τα αυτοκίνητα της επιτροπής "σωτηρίας", που απλώς και μόνον σκέφτηκαν να τον κυνηγήσουν.

    Στο αρχηγείο της επιτροπής, τα τηλέφωνα χτυπούσαν ασταμάτητα. Οι δεκάδες σταθμοί ελέγχου έδιναν συνεχώς τη θέση του αυτοκινήτου. Σιγά-σιγά δεκάδες αυτοκίνητα της "σωτηρίας" άρχισαν να μαζεύονται σε ένα σημείο. Σε μία στροφή.
    Έκλεισαν το δρόμο.
    Η Φερράρι έφτασε. Ο οδηγός της κατέβασε τις ταχύτητες. Από τέταρτη έβαλε Τρίτη, … δευτέρα… Οι εξατμίσεις έφτυσαν τέσσερις γλώσσες φωτιάς με έναν θόρυβο, που έκανε τα στομάχια των ανθρώπων της επιτροπής, να αισθάνονται όχι καλά.
    Τα φρένα μύρισαν, καθώς οι σιαγόνες έσφιξαν τους τέσσερις δίσκους.
    Ο ευτυχής της -όπως έδειχνε τουλάχιστον, και πιστεύω ότι πράγματι ήταν- ασπρομάλλης οδηγός χαμογέλασε. Ήταν ένα χαμόγελο γεμάτο οίκτο και περιφρόνηση γι αυτούς, που προσπαθούσαν να τον σταματήσουν. Έστριψε απότομα το τιμόνι και ανέβασε μια ταχύτητα. Έβαλε τρίτη και βύθισε το γκάζι στο πάτωμα. Οι εξατμίσεις ξαναέφτυσαν φωτιά και θόρυβο, ενώ οι τροχοί γύριζαν τρελλά επάνω στο έδαφος. Προσπάθησε να περάσει ανάμεσά τους.

    Τα χέρια του ξαναγύρισαν το τιμόνι.
    Και να ! Το λάστιχο του ακούμπησε στο χώμα ! Το αυτοκίνητο γύρισε δύο φορές γύρω από τον εαυτό του, έκανε να ξαναέλθει σε ευθεία πορεία, αλλά τελικά έφυγε από τον δρόμο και κύλησε με θόρυβο στον γκρεμό.
    Ακούστηκε μία έκρηξη.
    Η φωτιά τύλιξε την όμορφη καρροσερί.
    Οι άνθρωποι της "σωτηρίας" στάθηκαν και κοιτούσαν, κάποιος σήκωσε το ραδιοτηλέφωνο και μίλησε στο αρχηγείο.
    Τελείωσε. Κάηκε .
    Περίμεναν μέχρι που η φωτιά έσβησε. Και έφυγαν αθόρυβα. Οι άνθρωποι της πολιτείας γύρισαν στα σπίτια τους και διηγήθηκαν την ιστορία στους δικούς τους με χαμηλή φωνή. Σε λίγο το ξέχασαν.

    Η σκιά πλησίασε στα συντρίμμια και έσκυψε.

    ¶πλωσε το χέρι του και τράβηξε ένα κομμάτι μαυρισμένο αλουμίνιο. Καθάρισε με το μανίκι του τις καπνιές. Επάνω του, είχε μια πλάκα , που έγραφε…
    " Φερράρι Μπερλινέττα 250 GT Σκαλιέτι "
    Από πάνω τους εφάνταζε το άγριο μαύρο άτι του Μαρανέλλο, μέσα στο κίτρινο πλαίσιο.
    Έδειχνε έτοιμο να ξεχυθεί και να καταπατήσει τα πάντα στο πέρασμά του, σαρώνοντάς τα με τη φοβερή του ορμή, την τρομερή του δύναμη και την αγέρωχη μεγαλοπρέπειά του.
    Το έβαλε προσεκτικά στην τσέπη του.
    Σαν ενθύμιο, από τον τελευταίο " Βασιλιά " .
  2. viperlesgr
    viperlesgr
    Πολύ ωραία διήγηση . Εσύ την έγραψες ; θα μπορούσε να γίνει σενάριο ταινίας.Αν και με έπιασε κατάθλιψη να σου πω την αλήθεια. Δεν θα μπορουσα να ζήσω σε έναν τέτοιο κόσμο . Και twingo να είχα θα έβγαζα καζανάκια ,φίλτρα θα το έλιωνα και μετά θα το έριχνα μόνος μου στο γκρεμό...

    Παράθεση Αρχικό μήνυμα απο KITT Εμφάνιση μηνυμάτων
    . Το όριο στους δρόμους της πολιτείας ήσαν 60 χιλ. Όποιος τα περνούσε με τα πόδια με ποδήλατο ή με αυτοκίνητο, έχανε την άδειά του για όλη του τη ζωή. Το να πατήσεις το όριο, ήταν το μεγαλύτερο έγκλημα, που μπορούσες να κάνεις.
    Δηλάδη αν ο πεζός έτρεχε με ταχύτητα μεγαλύτερη τον 6ο χλμ , θα έχανε την άδεια να περπατάει ; ;; καλό!!!!!
  3. King Pyrros
    King Pyrros
    Oxi den tin exo grapsi..einai apo ena palio periodiko..
    Omos parakato einai mia istorioula pou ego tn exo grapsi..an kai einai se greeklish..elpizo pros katanoisi.
    Pantos 8a me endiafere h gnomi sas


    H porta ekleise me 8oryvo kai apemeine syksilos sto saloni na koitaei me keno vlema...
    Tin akouse na mpeni sto autokinito tis kai na feugi...itan pleon oristiko,meta apo osa ekane den ypirxe dikeologia gia ton eauto tou kai dikeologimena ton eixe afisei..
    Ka8ise stin poly8rona asynes8ita..opos panta san na min sinevene tipota,koitakse gyro tou kai prospa8ise me to vlema tou na entopisei kati pou 8a tou kinisei to endiaferon kai 8a ton kani na ksexasti...
    To mikro ntoulapaki itane kleidomeno...edo kai arketo kairo den to eixe aniksei giati den arese stin Eui...
    Panta euriske tin Miura tromaktiki....kai panta itane mia eukeria gia na tsako8oune alla h Lamborghini i8ele frontida...montelo tou 60 vlepis kai eixe dosei pola gia na tin apoktisei...
    Anoikse to ntoulapaki kai pire to mprelok me ta kleidia tis..
    Esteke mprosta tou..ais8isiaki opos panta,gyalismeni opos panta tin eixe..alla akiniti edo kai sxedon 2 xronia...
    H porta anoikse me ligi diskolia..xw8ike sto avolo kai steno ka8isma kai evale ta kleidia stin miza.."gia na doume.." mourmourise..
    Ksekinise amesos..san na ton kalouse...kai vgikan ekso..
    F8inoporino apogeuma me elafria psixala se steno eparxiako dromo..den einai kai to idaniko meros gia ena supercar sxedon 40 eton...alla eixe panta empistosyni ston eauto tou...
    Vgike ekso apo tin mikri komopoli kai kateu8in8ike pros to vouno..tetia wra den 8a itan kaneis,alloste h kyria eisodos itane apo tin anti8eti meris tis polis kai itane meros enos sygxronou autokinitodromou..
    Stamatise ligo afougrazamenos ton kinitira pou duleue sto relanti..ais8an8ike tin drosia tou f8inoporinou dasous na ton xtypai sto prosopo..ti kalitero apo mia mera me neura,pola tsigara kai enan xwrismo..
    Ksekinise xalara anevenontas ..
    Meta pou eide tin 1h stofi epitaxine viaia..
    H Miura mougrise sto apotoma patima ksekolontas tin oura tis..
    Den fovi8ike..tosa xronia se agones eixe antimetopisei poly xeirotera...
    Epideksia exose tin mouri sto esoteriko tis strofis kai anevike to proti strofi me to plai...isiose stin eksodo..katevase taxytita kai efige pali me dynami mprosta...
    To topio 8olone mprosta tou apo tin taxytita..oi strofes diadexontan h mia tin alli,alles pio diskoles pio eukoles me diaforetikes kliseis...alla den kamia den itane idietero provlima...
    H Lamborghini eixe ftasi sta oria tis...kai itane fanero oti exane kratima strofi me tin strofi...
    "Mia teleuta akoma kai meta pao spiti eipe.."
    Epitaxyne viaia...
    Eixe nyxtosei..kai se enan eparxiako vounisio dromo xwris ka8olou fotismo den itan ka8olou kali idea na trexis me ena tetio amaksi...to iksere alla den ptoi8ike..alloste mia strofi akoma kai 8a girnouse...
    Stin mesi strofis ta megala fota porias ton tyflosan apo to anti8eto reuma..enstiktodos prospa8ise an frenari ...megalo la8os na frenaris sto vregmeno ..kai me tetio amaksi malista...
    H Miura ekane tetake kai xwris na xasei taxytia epese sto keno...to teleuteo pou 8ymontan itan h fotia kai meta h ekriksi...
    H Eui eixe apomakrin8ei ligo apo tin mikri komopoli kai eixe stamatisei se ena road cafe gia na hremisei...
    Ginane toso pola ekines tis meres...oi doulies tis tin pnigane...auton spania ton evlepe kai ekeino to katarameno paliosidero sto garaz tu etroge olo ton xrono.
    Ksepsase simera kai xwrisane...den perimene na ginoun etsi ta pragmata..i8ele na tou dosi alli mia eukeria gia auto kai apofasise na epistrepsi...
    Pire ton palio dromo pros tin poli...mia volta 8a tin hremouse..
    Sta mesa tis diadromis eixe pia nyxtosi..eixe anapsi ta megala fota porias kai empene stin pio epikindini stofi tou vounou..
    Akouse to mugrisma..tromakse kai stamatise apotoma to autokinito...den eide to allo amaksi..to eide mono na frenari kai na pefti sto keno..
    Petaxike amesos na dei ti eixe simvei...
    Tote eide to paliosideriko..opos sini8ieze na to lei....myrodia venzinis ston aera kai meta to ostiko kyma tis ekrikis tin petakse piso...
    Poly arga gia na metaniosei pia..eklapse.

    AFIEROMENO STON COLIN MCRAE POU EFIGE TOSO ADOKSA
    COLIN MCRAE 1968 -2007
    R..I..P
Εμφάνιση αποτελεσμάτων : 1 έως 3 από 3
Bookmarks