Έχω γράμμα.....
![]()

Έχω γράμμα.....
![]()
HOUSTON....!!!!!!!!!!
WE HAVE A PROBLEM...........!!!!
ΜΑΧΟΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟ ΜΟΥ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΄ΜΕΝΑ
Η ζωή είναι σαν ένα κουτί με σοκολατάκια – Ποτέ δεν ξέρεις τι γεύση θα σου τύχει.

Εγώ, ο γιος του ταχυδρόμου
Γεννήθηκα μέσα στην φτώχεια, στα χρόνια της χούντας, την εποχή που οι παίχτες του Παναθηναϊκού μύριζαν Γουέμπλεϊ και η πρώτη κυρία Δέσποινα Παπαδοπούλου παρακολουθούσε ποδόσφαιρο. Την εποχή που όλοι ασχολούνταν με το original ζευγάρι της showbiz Δομάζος - Μοσχολιού το οποίο πολύ αργότερα αντέγραψαν ο Μπέκαμ με την ατάλαντη. Την εποχή που ο κόσμος πήγαινε στο αεροδρόμιο για να αποθεώσει πολιτικούς και όχι ποδοσφαιριστές.
Στην γειτονιά κανένας δεν ήξερε το όνομα μου, για όλους ήμουν ο γιος του ταχυδρόμου και έκανα πάντα παρέα με τον γιο του μπακάλη και τον γιο του περιπτερά. Ο πατέρας μου ξεκινούσε από νωρίς το πρωί με την μεγάλη δερμάτινη τσάντα του περασμένη στον λαιμό να μοιράσει γράμματα και περίμενε πως και πως τις Κυριακές για να πάμε γήπεδο. Ήμουν ο γιος του ταχυδρόμου και δεν είχα ποτέ θέση στα επίσημα, η πρώτη φορά που είδα αγώνα από το ύψος της σέντρας ήταν στην τηλεόραση ενώ τα πασατέμπο και οι κρύες εξέδρες από τσιμέντο που καθόμασταν, συχνά μου δημιουργούσαν στομαχικές διαταραχές που με ταλαιπωρούσαν ολόκληρη την εβδομάδα στο σχολείο γιΆαυτό και πάντα καθόμουν μόνος μου.
Σε κάθε αγώνα που πηγαίναμε όλων τα μάτια ήταν καρφωμένα στον αγωνιστικό χώρο, όχι όμως τα δικά μου. Εγώ κοίταζα τα δημοσιογραφικά και ζήλευα τα παιδιά που γεννήθηκαν στην εξουσία και έβλεπαν το παιχνίδι από εκεί. Έβρισκαν πάντα εισιτήρια στα ντέρμπι και έβγαζαν φωτογραφίες με ποδοσφαιριστές. Ήταν η εποχή που έβαζες βύσμα ακόμα και για να γίνεις ball boy και να μαζεύεις τις μπάλες.
- Εγώ όταν μεγαλώσω θα γίνω σαν κι αυτούς, είπα μια μέρα στο πατέρα μου δείχνοντας τους δημοσιογράφους στο ημίχρονο ενός αγώνα. Σηκώθηκε όρθιος και μου έριξε δύο απανωτά χαστούκια. Ποτέ δεν είχα καταλάβει γιατί “έτρωγα” πάντα τα χαστούκια δυο-δυο μέχρι που κάπου άκουσα ότι ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυο φορές.
- Αν γίνεις σαν κι αυτούς δεν θα είσαι πλέον γιος μου, μου είπε και έκλεισε το θέμα εκεί.
Μεγάλωσα και πήγα Γυμνάσιο και Λύκειο ήταν η εποχή που ο Μπιρσίμ σκηνοθετούσε τα Matrix και οι έλληνες, λέει, θα έτρωγαν με χρυσά κουτάλια. Ήταν η εποχή που οι βαλίτσες μπαινόβγαιναν στα αποδυτήρια, ο Αναστόπουλος έκανε μπάνιο με Ρεξόνα και τα καθίσματα του ΟΑΚΑ έλυσαν το πρόβλημα μου με τις στομαχικές διαταραχές. Όλοι κοίταζαν τον Σαραβάκο, τον Σέστιτς και τον Σαργκάνη αλλά εγώ είχα μάτια μόνο για τα δημοσιογραφικά θεωρεία. Ο πατέρας μου, είχε κόψει το γήπεδο καθώς δεν μπορούσε να τρέχει στην ηλικία του γύρω από το ΟΑΚΑ και να του πετάνε καρέκλες.
- Εγώ θα γίνω δημοσιογράφος, είπα στον καθηγητή που μου έκανε ΣΕΠ (Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός)
- Τι δουλειά έχεις εσύ με την εξουσία; Εσύ είσαι ο γιος του ταχυδρόμου, βρες κάτι που να σου ταιριάζει, συμπλήρωσε ψαλιδίζοντας τις ελπίδες μου.
Τα χρόνια πέρασαν και πήγα για σπουδές, το ιδιωτικό ραδιόφωνο και η ιδιωτική τηλεόραση έδωσε θέση σε πολλούς δημοσιογράφους και στα παιδιά τους. Γεννημένοι βλέπετε στην εξουσία δεν ήταν δύσκολο να χρησιμοποιήσουν τις γνωριμίες του πατέρα τους για να βρουν ευκολότερα δουλειά. Εγώ είχα συμβιβαστεί με την ιδέα ότι είμαι απλά ο γιος του ταχυδρόμου αν και πλέον είχα χάσει ακόμα και αυτό τον τίτλο από έναν συμφοιτητή μου που δήλωνε κι εκείνος γιος του ταχυδρόμου γιατί ο πατέρας του λέει, είχε γνωστή εταιρεία courier.
Τα χρόνια πέρασαν και ήρθε το ίντερνετ, τα σάιτ, τα πόρταλ, τα φόρουμ και τα blog και το όνειρο για κάθε γιο ταχυδρόμου πραγματοποιείται. Απωθημένα τριάντα και πλέον ετών συνωστίζονται μέσα σε εξακόσιες ή περισσότερες λέξεις την ημέρα χάνοντας πολλές φορές το μέτρο, πέφτοντας ξαφνικά με τα μούτρα στο καζάνι της εξουσίας ο γιος του ταχυδρόμου ψάχνει τρόπους να την διαχειριστεί.
Δεν ξέρω τελικά ποιος είναι πιο επικίνδυνος, αυτός που γεννιέται μέσα στην εξουσία και του απονέμονται προνόμια που πολλές φορές δεν αξίζει ή ο γιος του ταχυδρόμου που επί χρόνια επιθυμεί να την αποκτήσει και όταν ξαφνικά την παίρνει στα χέρια του χάνει το μέτρο; Τελικά η διαχείριση της εξουσίας διδάσκεται; Κι αν ναι, σε ποια σχολή και σε ποιο Πανεπιστήμιο; Καλή σας ημέρα.
san_mat (12-10-09)

ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΗ
[ame=http://www.youtube.com/watch?v=8BcFGFzsCx0]YouTube - ΕΛΤΑ παπαναστασιου[/ame]
san_mat (12-10-09)
ΚΟΥΙΖ: ΠΟΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΔΥΟ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ?
ΜΑΧΟΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΜΠΟΛΕΜΙΣΤΗ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟ ΜΟΥ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΄ΜΕΝΑ
Η ζωή είναι σαν ένα κουτί με σοκολατάκια – Ποτέ δεν ξέρεις τι γεύση θα σου τύχει.
Bookmarks