Μηνύματα   Θέματα   Μέλη   Online
Εμφάνιση αποτελεσμάτων : 1 έως 8 από 8

Θέμα: «Αντέχει» ο Αϊνστάιν;

  1. #1
    BlogΘέα Moderator Το avatar του χρήστη jose2205
    Εγγραφή
    30-05-2009
    Περιοχή
    Σε ένα όνειρο...
    Μηνύματα
    11.980

    Προεπιλογή «Αντέχει» ο Αϊνστάιν;

    Ένας άσχετος που θέλει να τα... φτιάξει με τη Θεωρία της Σχετικότητας πώς πρέπει να προχωρήσει; Αντίθετα από άλλες σχέσεις, εδώ βοηθάει το να διαβάσει και κανένα βιβλίο. Το αστείο είναι ότι μερικοί, αφού τα φτιάξουν καλά μαζί της, καταλαμβάνονται από μια επιθυμία να τα χαλάσουν. Διαβάστε μια σύντομη παρουσίαση των αντιρρήσεων που υπάρχουν αυτόν τον καιρό αλλά και έναν μπούσουλα μελέτης για όποιον θα ήθελε να αποκτήσει τις πρώτες γνώσεις στο θέμα.


    Μπορώ να προσθέτω σε έναν αριθμό έναν ακόμη και στο αποτέλεσμα άλλον έναν και έτσι το αποτέλεσμα να μεγαλώνει απεριόριστα. Φαντάζομαι ότι μπορώ να κάνω το ίδιο και με τις ταχύτητες. Θα κινούμαι μόνο σε ευθεία γραμμή και θα προσθέτω μια ταχύτητα σε μιαν άλλη και στο αποτέλεσμα μιαν άλλη κ.ο.κ. Είμαι μέσα σε ένα τρένο επάνω σε ένα σκέιτμπορντ και πυροβολώ. Προσθέτω την ταχύτητα του τρένου με εκείνη του σκέιτμπορντ και σε αυτή την ταχύτητα της σφαίρας ως προς το όπλο και βρίσκω με πόση ταχύτητά κινείται ως προς κάποιον που με παρακολουθεί όντας ακίνητος στην αποβάθρα του σταθμού. Γιατί δεν θα μπορούσα σε ένα νοητικό πείραμα να κάνω τόσο πολλές προσθέσεις ταχυτήτων που να ξεπεράσω και αυτή την ταχύτητα του φωτός που μας λένε τα βιβλία της Φυσικής ότι είναι αξεπέραστη; Η απάντηση είναι: διότι μάλλον δεν έχω καταλάβει καλά τη Θεωρία της Σχετικότητας.

    Ποιος έχει πρόβλημα με τον Αϊνστάιν;
    Αυτή την εποχή υπάρχει μια τάση να εκδίδονται στο εξωτερικό αρκετά βιβλία που ασχολούνται με την εκλαΐκευση των Θεωριών της Σχετικότητας, της Ειδικής και της Γενικής, και με το πώς συνδέεται η μάζα με την ενέργεια. Την ίδια στιγμή εμφανίζονται άλλα βιβλία ή γράφονται άρθρα σε περιοδικά με τίτλους εντυπωσιακούς, του τύπου «Εinstein estil d pass ?». Και, εντάξει, «ξεπερασμένο» όπως λέει ο τίτλος του γαλλικού περιοδικού «La Recherche» (Νοέμβριος 2009) δεν μπορούμε να τον θεωρήσουμε τον Αϊνστάιν. Οι εξισώσεις του από το 1916 καλά κρατούν στον κόσμο μας, γενικεύοντας τις εξισώσεις του Νεύτωνα από το 1687 που διδάσκονται στο Λύκειο και ισχύουν μόνο για κάποιες περιπτώσεις. Τώρα λοιπόν δεν ήλθε η ώρα να πετάξουμε τη δουλειά του Αϊνστάιν, αλλά με βάση κάποιες παρατηρήσεις υπάρχουν και άνθρωποι που αναρωτιούνται αν και οι δικές του εξισώσεις δεν είναι μέρος μιας ακόμη γενικότερης θεωρίας για τη Βαρύτητα.

    Από τον Νεύτωνα, που μας έκανε να πιστεύουμε ότι κάθε σώμα έλκει όλα τα άλλα σώματα και έλκεται, φυσικά, και το ίδιο από αυτά, φθάσαμε στον Αϊνστάιν που μας λέει ότι δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα, αλλά η παρουσία των σωμάτων επηρεάζει τις ιδιότητες του χώρου και του χρόνου έτσι ώστε να φαίνεται ότι το ένα έλκει το άλλο. Εδώ και κάποιον καιρό όμως έχουν προκύψει και άλλα προβλήματα.

    Τα «αγκάθια» της Σχετικότητας

    * Αν όλο το Σύμπαν προήλθε από μια μεγάλη αρχική έκρηξη, εκείνη την πρώτη στιγμή όπου θερμοκρασία, πίεση, πυκνότητα κτλ. είχαν άπειρες τιμές, οι εξισώσεις μας δεν μπορούν να λειτουργήσουν και να περιγράψουν την κατάσταση.

    * Η Θεωρία της Σχετικότητας δεν «δουλεύει» καλά όταν κατέβουμε στο επίπεδο των ατόμων και μπούμε σε χώρους ακόμη πιο μικρούς, όπου μπορούμε να μιλάμε πιο πολύ για πιθανότητες κάποια σωματίδια να βρίσκονται εδώ ή εκεί. Σε βοήθειά της έχουν σπεύσει δύο άλλες θεωρίες, ανταγωνιστικές μεταξύ τους. Η Θεωρία των Χορδών, που λέει ότι κάθε σωματίδιο αντιστοιχεί στο πώς πάλλεται κάποια χορδή απείρως πιο μικρή από το σωματίδιο και θα πρέπει να τη συναντήσουμε σε έναν χώρο δέκα διαστάσεων(!). Σε αντίθεση με αυτήν είναι η Θεωρία της Κβαντικής Βαρύτητας. Αυτή που εμφανίστηκε το 1990 από τους Αshtekar, Rovelli και Smolin και προσπαθεί να συμβιβάσει την Κβαντική Θεωρία, τη θεωρία δηλαδή για τα πώς συμπεριφέρεται η ύλη σε χώρους πιο μικρούς απ΄ όσο πιάνει ένα άτομο, με τη Θεωρία του Αϊνστάιν. Θεωρεί μάλιστα ότι πρέπει να υπάρχει ένα σωματίδιο, το βαρυτόνιο ή γκραβιτόνιο, με σπιν 2 και χωρίς μάζα, που ακόμη κανείς δεν έχει επιβεβαιώσει πειραματικά την ύπαρξή του αλλά οι ιδιότητές του θα δείχνουν το ότι η Σχετικότητα προκύπτει από την Κβαντική Μηχανική.

    * Ζούμε σε ένα Σύμπαν που θεωρείται ότι διαστέλλεται. Αλλά αντί αυτή η διαστολή, μετά την υποτιθέμενη μεγάλη έκρηξη, να χάνει τη... φόρα της, φαίνεται να επιταχύνεται. Και για να γίνεται αυτό πρέπει να τροφοδοτείται από κάποια ενέργεια. Με άγνωστη προς το παρόν προέλευση και με γνωστό αλλά μυστηριώδες όνομα: Μαύρη Ενέργεια. Στο Σύμπαν υποτίθεται αυτή τη στιγμή ότι η ορατή ύλη καταλαμβάνει μόλις το 4%, η μη ορατή ή μαύρη ύλη το 23% και η μαύρη ενέργεια έχει τη «μερίδα του λέοντος» με το 72%. Και για χάρη της προτείνεται τώρα να αλλάξουν κάπως οι εξισώσεις και να προστεθεί κάποιος αριθμητικός όρος που θα αντισταθμίζει την απρόβλεπτη ως τώρα εμφάνιση αυτής της ενέργειας.

    * Εναν ακόμη πονοκέφαλο απέκτησαν οι αστρονόμοι και οι κοσμολόγοι με τα δεδομένα από την πτήση των δύο Ρioneer. Ο 10 και ο 11 εκτοξεύθηκαν αρχές της δεκαετίας του ΄70 προς τον πλανήτη Δία και μετά με την επίδραση της μάζας του εκσφενδονίστηκαν κυριολεκτικά έξω από το ηλιακό μας σύστημα. Το «πρόβλημα» προέκυψε όταν παρακολουθώντας στη δεκαετία του ΄80 την πορεία τους διαπιστώθηκε από τα δεδομένα της πτήσης που ακόμη διαρκούσε ότι προχωρούσαν με μικρότερη ταχύτητα απ΄ ό,τι είχε προβλεφθεί. Από το 2006 άλλοι προτείνουν να τροποποιηθούν οι εξισώσεις του Αϊνστάιν και άλλοι πιστεύουν ότι όλα μπορεί να οφείλονται σε ανωμαλίες κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας πτήσης και να μην πειράξουμε τίποτε.

    * Υπάρχουν και ερευνητές όπως ο Ισραηλινός Μορντεχάι Μίλγκρομ που από το 1983 με τη θεωρία τη γνωστή ως ΜΟΝD (Μodified Νewtonian Dynamics) υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει αυτή η σκοτεινή και αόρατη για τους ανιχνευτικούς μηχανισμούς μας ύλη. Αρα θα πρέπει να αλλάξει ακόμη και ο νόμος του Νεύτωνα (και κατ΄ επέκταση η θεωρία του Αϊνστάιν) που λέει ότι η επιτάχυνση ελαττώνεται με το τετράγωνο όσο απομακρυνόμαστε από ένα σώμα. Δηλαδή σε διπλάσια απόσταση έχει γίνει τέσσερις φορές πιο μικρή από πριν και σε τριπλάσια απόσταση εννέα φορές. Οταν όμως η επιτάχυνση γίνει πιο μικρή από 0,000000012 εκατοστά ανά δευτερόλεπτο εις το τετράγωνο, τότε δεν ελαττώνεται τό σο απότομα, με το τετράγωνο δηλαδή της απόστασης, αλλά με την απόσταση, σκέτα. Και η δύναμη δεν είναι ανάλογη με τη μάζα αλλά με την τετραγωνική ρίζα της. Η θεωρία ΜΟΝD δεν μας δίνει κάτι άλλο από μια εμπειρική σχέση που επιτρέπει στην ουσία μέσα σε έναν Γαλαξία να ταιριάζουν καλύτερα τα θεωρητικά αποτελέσματα με τις μετρήσεις των αστρονόμων, αλλά έξω από έναν γαλαξία η θεωρία αρχίζει και χάνει έδαφος, οπότε και το να αλλάξουν οι εξισώσεις του Αϊνστάιν κάνει σκεπτικούς πολλούς ερευνητές.

    Και όμως αντέχει
    Πέρα όμως από αυτόν τον αναθεωρητισμό γύρω από τις εξισώσεις του Αϊνστάιν, έχουμε άλλες περιπτώσεις όπου οι εξισώσεις επιβεβαιώνονται μια χαρά. Οπως είναι η εντυπωσιακή περίπτωση ενός συστήματος δύο παλλόμενων εξαιρετικά πυκνών αστρικών σωμάτων (pulsar). Που είναι ό,τι έμεινε από την έκρηξη δύο άλλων άστρων με πολύ μεγάλη μάζα, νεκρών όμως πια. Υστερα από μια τεράστια έκρηξη, έχουμε το ένα να επηρεάζει το άλλο και μάλιστα να στροβιλίζονται με τέτοιον τρόπο ώστε να θυμίζουν οι γίγαντες αυτοί τον αργό εκείνο υπνωτιστικό κλονισμό της σβούρας γύρω από τον άξονά της. Αυτό ακριβώς προβλέπεται να συμβαίνει όταν χρησιμοποιηθούν οι εξισώσεις του Αϊνστάιν. Αυτό ακριβώς μελετήθηκε και αποδείχθηκε ότι συμβαίνει στην πραγματικότητα παρακολουθώντας το σύστημα ΡSR J0737-3039Α/Β των pulsars. Με ευτυχή κατάληξη το να επιβεβαιωθούν για άλλη μία φορά τα αποτελέσματα των εξισώσεων.

    Πέρα όμως και από την κλασική πια επιτυχία του 1919, με την τροχιά του πλανήτη Ερμή, που παρουσίαζε μια ολίσθηση γύρω από τον Ηλιο, η οποία εξηγήθηκε από τη φρέσκια τότε Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, έχουμε πλέον τη δυνατότητα να περνάμε από ελέγχους τις αϊνσταϊνικές εξισώσεις κάνοντας τερατώδεις σε ποσότητα υπολογισμών προσομοιώσεις. Οπως αυτή που εξετάζει το τι γίνεται αν πλησιάσουν και συγχωνευθούν δύο μαύρες οπές. Επί είκοσι χρόνια αυτό ήταν ένα άλυτο πρόβλημα και μόλις το 2005 έγινε δυνατόν να προσομοιωθεί ο χωροχρόνος των 4 διαστάσεων, οι εξισώσεις του Αϊνστάιν να αντιμετωπιστούν σαν να περιγράφουν κύματα και τελικά να μπορείς να παρακολουθήσεις στον υπολογιστή την εξέλιξη της συγχώνευσης δύο γιγάντων κλεισμένων σε σκληρούς δίσκους.

    Πηγή: RC-CAFE
    Aναδημοσίευση από gewponoi.com
    "Κι όταν μια μέρα φύγω από δω ένα θάναι σίγουρο...
    πως έζησα τη ζωή που διάλεξα εγώ κ όχι κάποιος άλλος για μένα...
    κι η αλήτισσα ψυχή μου θα το νιώθει...έτσι...όπως θα πετάει ελεύθερη...

    Παρακαλώ όπως διαβάσετε τον κανονισμό λειτουργίας του Blogthea Portal τον οποίο θα βρείτε εδώ.

  2. #2

    Προεπιλογή Απάντηση: «Αντέχει» ο Αϊνστάιν;



    "Υπάρχουν δύο κύριες θεωρίες γιατί ο Κόσμος επεκτείνεται τόσο γρήγορα", λέει ο Martin Kunz. "Η μία είναι η τροποποιημένη θεωρία της βαρύτητας και η άλλη είναι η παρουσία της σκοτεινής ενέργειας. Θέλουμε να ανακαλύψουμε πώς να διακρίνουμε ποιά μεταξύ των δύο είναι η αιτία." Η ανίχνευση της διαφοράς μεταξύ της σκοτεινής ενέργειας και της τροποποιημένης θεωρίας της βαρύτητας θα έδινε στους φυσικούς μια καλύτερη άποψη για το πώς λειτουργεί ο Κόσμος. Και η ανίχνευση της τροποποιημένης θεωρίας της βαρύτητας θα πρόσθετε κι άλλα οφέλη γιατί θα μαθαίναμε καλύτερα τη μία από τις θεμελιώδεις δυνάμεις στον Κόσμο.

    Πριν κάποια χρόνια Καναδοί επιστήμονες ανακοίνωσαν πως πιστεύουν πως υπάρχει πολύ καλός λόγος που εξηγεί την αδυναμία μαςνα ανιχνεύσουμε τη σκοτεινή ύλη. Η σκοτεινή ύλη είναι (υποτίθεται) μια μυστηριώδης ύλη η οποία αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του σύμπαντος.

    Η έννοια της ύλης αυτής επινοήθηκε λόγω της ανάγκης μας να εξηγήσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι γαλαξίες συνυπάρχουν στο σύμπαν. Η ορατή ύλη, δεν είναι ικανή για να εξηγήσει την κίνηση και τις λοιπές αλληλεπιδράσεις των διαφόρων γαλαξιών με αποτέλεσμα οι επιστήμονες να υποθέσουν την ύπαρξη μιας αόρατης δύναμης, που αντισταθμίζει τη θεωρία της βαρύτητας και που ασκείται κεντρικά σε όλους τους γαλαξίες.

    Υπέρ της άποψης αυτής τάχθηκε η επιστημονική κοινότητα όταν τον περασμένο Αύγουστο, αστρονόμοι απ΄το πανεπιστήμιο του Tucson ανέφεραν μια σύγκρουση ανάμεσα σε δυο σμήνη γαλαξιών 3 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά, γνωστά και ως Bullet Cluster. Το φαινόμενο αυτό προκάλεσε το διαχωρισμό του νέφους της σκοτεινής ύλης απ΄την ορατή.
    Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλοί επιστήμονες να υποστηρίξουν πως οι παρατηρήσεις αυτές αποδεικνύουν την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης ενώ απορρίπτουν εν τη γενέση τους τις εναλλακτικές θεωρίες που δε σχετίζονται με τη σκοτεινή ύλη.

    Αντίθετα όμως, οι John Moffat (αστρονόμος απ΄το Waterloo του Καναδά) και ο Joel Brownstein, τονίζουν πως οι πανηγυρισμοί και οι ανακοινώσεις ήταν μάλλον πρόωροι. Σε μια μελέτη η οποία είδε το φως της δημοσιότητας στις 21 Νοεμβρίου, στο περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, οι επιστήμονες αναφέερουν πως η Τροποποιημένη Θεωρία της Βαρύτητας είναι δυνατόν να εξηγήσει το φαινόμενο Bullet Cluster χωρίς να καθιστά αναγκαία την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης.

    Χρησιμοποιώντας εικόνες (φωτογραφίες) του Bullet Cluster απ΄τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και Spitzer καθώς και τα Chandra X-ray και Magellan στη Χιλή, ανέλυσαν τον τρόπο με τον οποίο η βαρύτητα των σμηνών προκάλεση τη διαστρέβλωση του γαλαξιακού φωτός και κατέληξαν πως η σκοτεινή ύλη δεν αποτελούσε απαραίτητη προϋπόθεση για την εξήγηση των φαινομέων: "Χρησιμοποιώντας την Τροποποιημένη Θεωρία της Βαρύτητας, η ορατή ύλη στο γαλαξιακό σύστημα Bullet Cluster είναι αρκετή για τον υπολογισμό του φαινομένου διαστρέβλωσης του γαλαξιακού φωτός." σχολίασε ο Brownstein, "Συνεχίζοντας την έρευνα και αναλύοντας τις περιπτώσεις άλλων γαλαξιών θα μπρούσαμε να αποφασίσουμε τελικά ποία απ΄τις δύο θεωρίες προσφέρει την καλύτερη εξήγηση για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα το σύμπαν."

    ο Moffat συνέκρινε το σύγχρονο ενδιαφέρον και την επιμονή για την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης από την επιστημονική κοινότητα με το αντίστοιχο για τον "φωτεινό αιθέρα", μια υποθετική ουσία η οποία στις αρχές του 20ού αι. εθεωρείτο πως αποτελούσε το σύνολο του σύμπαντος και πως μέσο αυτής διαδίδονταν τα κύματα.

    "Θα μπορούσαν να αποδεχθούν τη θεωρία της ειδικής σχετικότητας, όμως δεν ήταν ακόμα έτοιμοι να εγκαταλείψουν τον αιθέρα.", λέει ο Moffat, "Ο Αϊνστάιν ήρθε αργότερα και είπε ότι δεν χρειαζόμαστε τον αιθέρα, όλα τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστορία".

    Ο Douglas Clowe αστρονόμος και υπεύθυνος της ομάδας η οποία συνέδεσε τις παρατηρήσεις του Bullet Cluster με τη σκοτεινή ύλη, αναφέρει πως εμμένει στην αρχική του πρόταση.

    Μέσα σ΄όλα πάντως, ο Kunz, από το πανεπιστήμιο της Γενεύης, και ο συνάδελφός του Domenico Sapone έχουν δημοσιεύσει μια επιστολή στο Physical Review Letters όπου εξετάζουν τις δυσκολίες της διάκρισης μεταξύ της τροποποιημένης βαρύτητας και της σκοτεινής ενέργειας. Η επιστολή έχει τίτλο "Σκοτεινή ενέργεια εναντίον της τροποποιημένης βαρύτητας."

    "Υπάρχουν θεωρητικά προβλήματα με τη σκοτεινή ενέργεια", εξηγεί ο Kunz, "και αυτό είχε οδηγήσει τους ανθρώπους να ασπαστούν την τροποποιημένη γενική σχετικότητα του Einstein προκειμένου να πάρουν την τροποποιημένη θεωρία της βαρύτητας, την οποία μερικοί σκέφτονται ότι θα εξηγούσε την διαστολή του σύμπαντος". Το πρόβλημα, λέει, μπαίνει όταν προσπαθεί κάποιος να παρατηρήσει ένα από αυτά τα φαινόμενα. "Δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε είτε τη σκοτεινή ενέργεια είτε την τροποποιημένη βαρύτητα άμεσα. Μπορούμε μόνο να παρατηρήσουμε πώς συμπεριφέρονται οι γαλαξίες."

    Η σκοτεινή ύλη προτάθηκε απ΄τους αστρονόμους για να εξηγήσουν τα κενά μεταξύ της θεωρητικής προσέγγισης, με βάση τη γνώση που έχουμε σε ό,τι αφορά τα βαρυτικά πεδία καθώς και την εποπτεία της ορατής ύλης και την πραγματική συμπεριφορά των ουράνιων σωμάτων. Ακριβώς όπως λέει ο Moffat πρόκεται για κάτι αντίστοιχο του Ηλιακού Αιθέρα ή ακόμη καλύτερα αυτού που οι αρχαίοι ονόμαζαν ως "τάση των σωμάτων" να πάρουν μια συγκεκριμένη καθ΄ύψος θέση.. (γη, νερό, αέρας, φωτιά) μια και δεν μπορούσαν να εξηγήσουν την παγκόσμια έλξη με άλλο τρόπο.
    Η αγαπημένη θεωρία είναι ότι η σκοτεινή ύλη στους γαλαξίες παρέχει την απαραίτητη πρόσθετη βαρυτική έλξη. Αλλά ένας Ισραηλίτης, ο φυσικός Mordechai Milgrom είχε μια διαφορετική ιδέα. Αρχές της δεκαετίας του 1980, βρήκε μια θεωρία που την ονόμασε Τροποποιημένη Νευτώνειο Δυναμική ή MOND, στην οποία μια πολύ ισχυρή βαρύτητα παίρνει τη θέση της σκοτεινής ύλης.

    Παρά την έρευνα δεκαετιών, η σκοτεινή ύλη η οποία υποτίθεται ότι συγκρατεί τους γαλαξίες πουθενά ακόμα δεν μπορεί να βρεθεί. Ο Matthew Chalmers περιγράφει πώς μερικοί φυσικοί νομίζουν ότι έχει περισσότερο νόημα να αλλάξει η θεωρία της βαρύτητας, αντί να ψάχνουμε για τη σκοτεινή ύλη.

    Στη διπλανή εικόνα φαίνεται ο τρόπος που εξηγείται η κίνηση του γαλαξία NGC 1560, με βάση τη θεωρία της βαρύτητας του Newton (γαλάζιο χρώμα), με βάση τη θεωρία της βαρύτητας του Newton, λαμβάνοντας υπ΄όψιν όμως και την επίδραση της σκοτεινής ύλης (κόκκινο χρώμα), καθώς και με βάση την τροποποιημένη θεωρία της βαρύτητας (πράσινο χρώμα). Με μωβ τα πειραματικά δεδομένα που έχουμε στη διάθεσή μας.
    Παρατηρούμε λοιπόν, πως αν και η "σκοτεινή ύλη" εξηγεί αρκετά καλύτερα απ΄την απλή θεωρία της βαρύτητας, ποσοτικά την κίνηση του συγκεκριμένου γαλαξία, χάνει ακόμη κι απ΄αυτήν ποιοτικά (μορφή της καμπύλης). Αντίθετα η MOND (τροποποιημένη θεωρία της βαρύτητας) κάνει πολύ καλύτερη πρόβλεψη ποιοτικά και ποσοτικά!

    Πηγή
    To αν και κατά πόσον ο Θεός παίζει ζάρια με το σύμπαν είναι συνάρτηση των σκιών στο σπήλαιο της, του Πλάτωνος, πολιτείας...:wise:
    :sweep:My blog: CE News & CE toolbar!
    Η Ελληνική Ορθογραφία είναι Freeware, δηλαδή μπορείς να τη χρησιμοποιείς ελεύθερα.
    Δεν είναι όμως Open Source, δεν μπορείς να την τροποποιείς ή να τη δημοσιεύεις τροποποιημένη!

  3. #3
    Blogthean Το avatar του χρήστη Kain5056
    Εγγραφή
    16-04-2009
    Περιοχή
    Πλανήτης Vulcan...
    Μηνύματα
    970

    Προεπιλογή Απάντηση: «Αντέχει» ο Αϊνστάιν;

    Να κάνω δύο ερωτήσεις επειδή όσο κι αν ψάχνω δεν βρίσκω κάτι συγκεκριμένο και έχω μπερδευτεί;

    Η θεωρία της σχετικότητας είναι E=mc^2. Όπου
    Ε = Ενέργεια
    m = Μάζα
    c = Η ταχύτητα του φωτός = 300.000 km/s.

    Ερώτηση 1: Μπορούμε με τη θεωρία της σχετικότητας να υπολογίσουμε πόση ενέργεια μπορεί να παραχθεί από μια ποσότητα ύλης και την ίδια ποσότητα αντιύλης, με m1 την ποσότητα ύλης και m2 την ποσότητα αντιύλης και m1 = m2 και τη μορφή E=(m1+m2)c^2 <=> Ε=2(m1)c^2;

    Ερώτηση 2 (και βασικότερη): Τις τιμές των E, m και c σε τι μονάδες μέτρησης τις υπολογίζουμε; Την E ας πούμε, την υπολογίζουμε σε Joule ή KiloJoule;

    Όποιος ξέρει να με βοηθήσει σε αυτό το θέμα θα του ήμουν ευγνώμων. Στο Internet και τη βιβλιογραφία είτε δεν αναφέρονται καθόλου αυτά τα θέματα, είτε αναφέρονται αλλού έτσι και αλλού αλλιώς.

    Ευχαριστώ προκαταβολικά.
    "Ποτέ μην χάνεις την πίστη σου στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι σαν τον ωκεανό. Ακόμη κι αν είναι βρώμικες μερικές σταγόνες, ο ίδιος ο ωκεανός δεν θα είναι ποτέ βρώμικος."
    -Γκάντι

    "Ο εχθρός που νικάς παραμένει εχθρός σου. Ο εχθρός που πείθεις γίνεται φίλος σου."

    Everyone wants to find a buried treasure chest. But no one wants to bury one... If you do, be my guest.

  4. #4
    Chief Security Officer Το avatar του χρήστη ThanassisV
    Εγγραφή
    16-04-2008
    Περιοχή
    Αθήνα
    Μηνύματα
    6.421

    Προεπιλογή Απάντηση: «Αντέχει» ο Αϊνστάιν;

    Έχουμε επιστημονικά μυαλά εδώ στο site
    ΥΓ:Κάποτε κάθισα και εγώ να τα αναλύσω είχε το ενδιαφέρον του...
    Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη ThanassisV : 24-07-10 στις 12:44
    Ο κανονισμός λειτουργίας:
    Παρακαλούνται όλα τα νέα μέλη του site να τον διαβάσουν.Θα τον βρείτε εδώ.
    Επικοινωνία με moderators:
    Για να ρωτήσετε οτιδήποτε έχει να κάνει με το forum,πατήστε
    εδώ.
    Μπορείτε επίσης να επικοινωνήσετε απευθείας με εμένα εδώ.

  5. #5

    Προεπιλογή Απάντηση: «Αντέχει» ο Αϊνστάιν;

    Για μάζα (m) μετρούμενη σε kg και ταχύτητα (c) μετρούμενη σε m/s, τότε η Ενέργεια (E) προκύπτει σε joule (J).

    Η σωστή εξίσωση όμως είναι E=2*sqrt[(mc^2)^2+(pc)^2] μια και για να οδηγηθούν σε σύγκρουση τα δύο σωματίδια θα πρέπει να έχουν ορμή (p). Ως ορμή θα βάλεις το μέσο όρο των ορμών τους δηλαδή, p=m*(v1+v2)/2.

    Για τα φωτόνια p = h/λ όπου h η σταθερά του Plank και λ το μήκος κύματος. Για σωματίδια που κινούνται με ταχύτητα ίση ή μεγαλύτερη του φωτός τότε υπάρχει γενικά πρόβλημα με την αδρανειακή τους μάζα μια και m=m0*sqrt(1-v^2/c^2). Ακόμη και για "κοινά" σωματίδια όμως, θα πρέπει να έχεις τον τελευταίο τύπο υπ΄όψιν σου εάν σκέφτεσαι να θέσεις υψηλές v1 και v2.
    To αν και κατά πόσον ο Θεός παίζει ζάρια με το σύμπαν είναι συνάρτηση των σκιών στο σπήλαιο της, του Πλάτωνος, πολιτείας...:wise:
    :sweep:My blog: CE News & CE toolbar!
    Η Ελληνική Ορθογραφία είναι Freeware, δηλαδή μπορείς να τη χρησιμοποιείς ελεύθερα.
    Δεν είναι όμως Open Source, δεν μπορείς να την τροποποιείς ή να τη δημοσιεύεις τροποποιημένη!

  6. #6
    Blogthean Το avatar του χρήστη Kain5056
    Εγγραφή
    16-04-2009
    Περιοχή
    Πλανήτης Vulcan...
    Μηνύματα
    970

    Προεπιλογή Απάντηση: «Αντέχει» ο Αϊνστάιν;

    Ευχαριστώ για τη βοήθεια. Θα το μελετήσω και θα δοκιμάσω να κάνω κάποιους δοκιμαστικούς υπολογισμούς για να το καταλάβω καλύτερα.

    Μια ερώτηση μόνο. Η ορμή, μετράται σε m/s, όπως η ταχύτητα του φωτός (c) ή σε άλλη μονάδα μέτρησης;
    "Ποτέ μην χάνεις την πίστη σου στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι σαν τον ωκεανό. Ακόμη κι αν είναι βρώμικες μερικές σταγόνες, ο ίδιος ο ωκεανός δεν θα είναι ποτέ βρώμικος."
    -Γκάντι

    "Ο εχθρός που νικάς παραμένει εχθρός σου. Ο εχθρός που πείθεις γίνεται φίλος σου."

    Everyone wants to find a buried treasure chest. But no one wants to bury one... If you do, be my guest.

  7. #7

    Προεπιλογή Απάντηση: «Αντέχει» ο Αϊνστάιν;

    Η ορμή μετράται σε kg*m/sec. Αφού είπαμε πως ισούται με mv! :)

    Και για τα φωτόνια το ίδιο ισχύει:

    h = 6.62606896(33)&#215;10−34 J*s
    λ σε m

    J = kg *m^2 / sec^2

    => p = h/λ μετράται σε kg*m/sec
    To αν και κατά πόσον ο Θεός παίζει ζάρια με το σύμπαν είναι συνάρτηση των σκιών στο σπήλαιο της, του Πλάτωνος, πολιτείας...:wise:
    :sweep:My blog: CE News & CE toolbar!
    Η Ελληνική Ορθογραφία είναι Freeware, δηλαδή μπορείς να τη χρησιμοποιείς ελεύθερα.
    Δεν είναι όμως Open Source, δεν μπορείς να την τροποποιείς ή να τη δημοσιεύεις τροποποιημένη!

  8. #8
    Blogthean Το avatar του χρήστη Kain5056
    Εγγραφή
    16-04-2009
    Περιοχή
    Πλανήτης Vulcan...
    Μηνύματα
    970

    Προεπιλογή Απάντηση: «Αντέχει» ο Αϊνστάιν;

    Ναι, πάντα με μπέρδευαν οι μονάδες μέτρησης. Γενικά δεν τα πάω καλά με τους αριθμούς, αλλά η θεωρία της σχετικότητας είναι πολύ βασική για να μην μάθω να τη χρησιμοποιώ σε υπολογισμούς.

    Ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια!
    "Ποτέ μην χάνεις την πίστη σου στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι σαν τον ωκεανό. Ακόμη κι αν είναι βρώμικες μερικές σταγόνες, ο ίδιος ο ωκεανός δεν θα είναι ποτέ βρώμικος."
    -Γκάντι

    "Ο εχθρός που νικάς παραμένει εχθρός σου. Ο εχθρός που πείθεις γίνεται φίλος σου."

    Everyone wants to find a buried treasure chest. But no one wants to bury one... If you do, be my guest.

Παρόμοια Θέματα

  1. Απαντήσεις: 3
    Τελευταίο Μήνυμα: 18-10-10, 13:40
  2. ''Αϊνστάιν'' ... ετών 2
    By ravos08 in forum Ειδήσεις
    Απαντήσεις: 0
    Τελευταίο Μήνυμα: 30-04-09, 13:31
  3. Ο ΓΡΙΦΟΣ Αϊνστάιν
    By ix8ys in forum Γενικά για τις επιστήμες
    Απαντήσεις: 36
    Τελευταίο Μήνυμα: 08-01-09, 23:44
  4. Αυτοβιογραφία - ¶λμπερτ Αϊνστάιν
    By monogramma59 in forum παρουσιάσεις
    Απαντήσεις: 6
    Τελευταίο Μήνυμα: 30-06-08, 11:13
  5. Ο Αϊνστάιν είπε...
    By sokyl in forum Humor
    Απαντήσεις: 0
    Τελευταίο Μήνυμα: 02-04-08, 19:05

Members who have read this thread: 2

Δικαιώματα - Επιλογές

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
  • BB code is σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] code is σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας