Μηνύματα   Θέματα   Μέλη   Online
Εμφάνιση αποτελεσμάτων : 1 έως 2 από 2

Θέμα: Γιάννης Τσαρούχης - Ένας από τους καλύτερους σύγχρονους ζωγράφους της Ελλάδας

  1. #1

    Προεπιλογή Γιάννης Τσαρούχης - Ένας από τους καλύτερους σύγχρονους ζωγράφους της Ελλάδας

    Γιάννης Τσαρούχης 1910-1989





    "Ένας επαναστάτης δε γίνεται να ναι συνάμα και κλασσικός.Αλλά με τον Τσαρούχη γίνεται.Την ημέρα που ο ζωγράφος αυτός,τόλμησε να αναζητήσει τον Ερμή,όχι στο όρος Όλυμπος αλλά στο καφενείον ο Όλυμπος,ένας μύθος κατέβηκε από τα βιβλία στη ζωή,ενώ το μάτι του καλλιτέχνη υποχρεώθηκε να ατενίσει αλλιώς το κόσμο.Με άλλα λόγια η νεοελληνική πραγματικότητα,παραμορφωμένη ως τότε από μια ψεύτικη φιλολογία,ερχόταν να πάρει τη φυσική της θέση μέσα στα πλαστικά ενδιαφέροντα του καιρού μας.Και ο ζωγράφος,εντοπισμένος μέσα στο χώρο που του όριζε αυτή,επωμιζόταν τις ευθύνες να βρεί τη μοναδική έκφραση, που άρμοζε στην ιδιοτυπία της.Στο μέτρο που ο Τσαρούχης φάνηκε άξιος να καθαρίσει το εικόνισμα του Ελληνισμού από τα περίσσια μαλάματα,είναι ένας επαναστάτης που δε πήγε να καταλύσει αλλά να ανακαλύψει μια παράδοση.Στο μέτρο όμως που πέτυχε να αξιοποιήσει τα κρυφά της διδάγματα,είναι ένας κλασσικός."

    -Οδυσσέας Ελύτης-


    ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΡΟΥΧΗ:
    Ο Γιάννης Τσαρούχης γεννήθηκε το 1910 στο Πειραιά,
    "...οπού το φώς είναι αργυρό και χρυσό",οπού πέρασε τη παιδική του ηλικία.Οι πρώτες εμπειρίες του εμπειρίες,που αργότερα σημάδεψαν το έργο και την αισθητική του,ήταν τα νεοκλασσικά σπίτια,και το θέατρο σκιών του Καραγκιόζη.


    Το πρώτο έργο του Τσαρούχη σε ηλικία 7 ετών!!!

    "Γεννήθηκα στο τελευταίο πάτωμα ενός σπιτιού τρίπατου στην οδό Λουκά Ράλλη και Βασιλέως Γεωργίου,στο Πειραιά.Όπως τα περισσότερα σπίτια στο Πειραιά ήταν νεοκλασσικό...Το να βγείς περίπατο στον Πειραιά,εκείνη την εποχή ήταν σα να σεργιανίζεις σε μια γιγαντιαία σκηνογραφία με βράχια και ωραία σπίτια με αγάλματα και αετώματα"

    -Γιάννης Τσαρούχης-

    Τη χρονική περίοδο του 1925-1928 εξασκείται στη ζωγραφική κάνοντας μικρές μελέτες εκ του φυσικού,τοπία με σπίτια,νεκρές φύσεις,προσωπογραφίες,καθώς και κάποιες δοκιμές μετακυβιστικής τεχνοτροπίας.Παρουσιάζει μια ζωγραφική μακέτα σκηνικού στην έκθεση των "Ασπούδαστων Ζωγράφων" στο ¶συλο Τέχνης, του Νίκου Βέλμου (1928),ενώ το 1929 εκθέτει ακουαρέλες στην ομαδική έκθεση με τίτλο "Τα σπίτια της παλιάς αθήνας" πάλι στο ¶συλο Τέχνης.Στις επισκέψεις του σε μουσεία αντιγράφει δείγματα εφαρμοσμένων τεχνών από τη λεγόμενη λαική παράδοση (κεντήματα,σπίτια από αποτυπώσεις εσωτερικών χώρων,λειτουργικά αντικείμενα κ.α.)






    Το 1928 κάνει και τη πρώτη του επαγγελματική δουλειά στο θέατρο,δημιουργώντας τα σκηνικά και τα κοστούμια για την Πριγκίπισσα Μαλένα του Μέτερλινγκ,που ανεβάζει ο Φώτος Πολίτης στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
    Καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής του παράλληλα με τη ζωγραφική θα εργαστεί στο θέατρο ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος και θα συνεργαστεί με τους σημαντικότερους ηθοποιούς και σκηνοθέτες της εποχής του:

    "Η θητεία μου ως σκηνογράφου μου έδωσε την ευκαιρία να μελετήσω το θέατρο από πολύ μεγάλους ηθοποιούς και ενδιαφέροντες σκηνοθέτες.Έχω κάνει πολλά έργα με τον Κουν,τον Μινωτή και δούλεψα με την Κοτοπούλη,τον Βεάκη,την Κατερίνα,την Παξινού,την Μελίνα,την Λαμπέτη,τη Μαρία Κάλλας,την Τσίγκου και πολλούς άλλους εξαίρετους ηθοποιούς ή λιγότερο γνωστούς,αλλά όχι λιγότερο καλούς."

    [Το αρχαίο δράμα σήμερα/Ως στρούθιον μονάζον επι δώματος]


    Σκηνικό και κοστούμια για τη Τρικυμία του Σαίξπηρ




    Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1928 μέχρι το 1933 με δασκάλους,μεταξύ άλλων,τους Δημητρη Μπισκίνη (διακοσμητή),Θωμά Θωμόπουλο (γλυπτική),Γιάννη Κεφαλληνό (χαρακτική) και τους Επαμεινώνδα Θωμόπουλο,Γεώργιο Ιακωβίδη,Δημήτριο Γερανιώτη,Βικέντιο Μποκατσιάμη,Σπύρο Βικάτο και Κωνσταντίνο Παρθένη (ζωγραφική).
    Τα τελευταία δύο χρόνια στη Σχολή Καλών Τεχνών μαθητεύει με προτροπή του Πικιώνη στο εργαστήριο του Παρθένη.Από το εργαστήριο του Παρθένη θα αποφοιτήσει με βαθμό 'Αριστα.
    Τη χρονική περίοδο 1930-αρχές 1934 παράλληλα με τη Σχολή μαθητεύει στον Φώτη Κόντογλου,και ως βοηθός του μυείται στην βυζαντινή αγιογραφία.Ο Φώτης Κόντογλου του διδάσκει τη τεχνική των βυζαντινών εικόνων,της νωπογραφίας και της τυπόγραφίας.

    "Από το 1930 εως το 1934 γίνομαιο μαθητής και βοηθός του Κόντογλου για να μάθω όσα μπορώ περισσότερα για την βυζαντινή ζωγραφική.Για εκείνη την εποχή είναι η μόνη λύση,αφού θέλω να συνδυάσω το προαιώνιο ελληνικό σχέδιο με το καθαρό χρώμα τη γρήγορη ελεύθερη εκτέλεση,τη φωτοσκίαση που ξεκινά από την ελληνιστική παράδοση και ξαναενσαρκώνεται με τη ζωγραφική της Αναγεννήσεως"

    [Απολογία/Αγαθόν το εξομολογείσθαι]





    "Το 1933 ετελείωσα τη θητεία μου,τη τριετή θητεία δίπλα στον Κόντογλου και ένα χρόνο μετά τελείωνε και η θητεία μου στον Παρθένη,που κράτησε άλλα τόσα χρόνια.Μα υπήρχαν άλλες δύο θητείες,παράλληλες:δίπλα στον Πικιώνη και στον Διαμαντή Διαμαντόπουλο,στον οποίο οφείλω πολλά...Ο καθένας από αυτούς μου έδωσε τη δύναμη και τη πίκρα της γνώσεως"

    [Νυν και αει ή ποτέ πια/Αγαθόν το εξομολογείσθαι]

    Τη περίοδο αυτή διαμορφώνει μια ποικιλία ενδιαφερόντων με έμφαση στη σκηνογραφία.Το 1930 συνεργάζεται με την Έλλη Παπαδημητρίου,που διεύθυνε το κατάστημα "Λαικές Τέχνες" με στόχο την ενίσχυση της λαική βιοτεχνίας,εκτελεί σχέδια για υφάσματα,έπιπλα,κεραμικά και άλλα.Γνωρίζεται με την Αγγελική Χατζημιχάλη και εντρυφεί στη λαική φορεσία.Μαθαίνει να ψέλνει και την ίδια χρονία αντιγράφει πορτρέτα Φαγιούμ στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
    Μαθαίνει από την Εύα Σικελιανού να υφαίνει σε αργαλειό και,μελετά και αντιγράφει δείγματα κοπτικής υφαντικής.Το 1934 ιδρύει με τον Κάρολο Κουν και τον Διονύση Δεβάρη τη "Λαική Σκηνή" που διαλύεται το 1936.Η πρώτη του συνεργασία με τον Κάρολο Κουν είναι στο ανέβασμα της "Ερωφίλης" του Χορτάτση,οπού κάνει τα κοστούμια και τα σκηνικά.Το 1934 ξεκινά και τα συγγραφή σουρεαλιστικών ποιημάτων,ενασχόληση που θα διαρκέσει μέχρι και το 1937.




    "Πολύ γρήγορα έπαψα να θεωρώ τιμή οτι συντελώ στην καταστροφή του παλιού κόσμου.Πάντως χρειάστηκε πολύς καιρός για να συνειδητοποιήσω πως ό,τι γκρεμίστηκε είναι καλώς γκρεμισμένο,αλλά πως θα ήταν ανόητο να γενικεύσει κανείς το χάλασμα από αναγκη ιδεολογικής ενότητας"

    [Γιάννη Τσαρούχη/Ποιήματα 1934-1937]

    Το 1934-1935 δημιουργεί σειρά αφηρημένων έργων,το μεγαλύτερο μέρος των οποίων δωρίζει στην Εθνική Πινακοθήκη.
    Στα 1935-1936,αφου πρώτα επισκέυτηκα την Κωνσταντινούπολη,πηγαίνει στο Παρίσι για ένα χρόνο (Σεπτέμβρης 1935-Σεπτέμβρης 1936) και στο Λούβρο μελετάει την Αναγέννηση,το 19ο αιώνα,τον Ingres και άλλα μουσεία τον Manet και τους Ιμπρεσιονιστές.Γράφεται στο εργαστήρι του Hayterre οπού μαθαίνει χαλκογραφία και έχει συμφοιτητές τον Max Ernst και τον Giacometti.Ζωγραφίζει ποδηλάτες μεταμφιεσμένους σε τσολιάδες και κάνει σουρεαλιστικά σχέδια.Από τον Teriade (Στρατή Ελευθεριάδη) με τον οποίο αναπτύσει βαθιά φιλία,έρχεται σε επαφή με τα έργα του Θεόφιλου της Συλλογής Teriade,έργα τα οποία στη συνέχεια θα εκτίθενται στο Μουσεία Θεοφιλου στη Μυτιλήνη.

    "Από το 1934 ως το 1935 αντιδρώ σ'αυτές μου τις τάσεις (συνδυασμός του προαιώνιου ελληνικού σχεδίου με το καθαρό χρώμα,τη γρήγορη,ελεύθερη εκτέλεση,τη φωτοσκίαση που ξεκινά από την ελληνική παράδοση και ξανα ενσαρκώνεται με τη ζωγραφική της Αναγεννήσεως...) με αρκετή βιαιότητα.Θέλω να γνωρίσω ότι ψυχρό και δυσσάρεστο έχει η εποχή μας.Προαισθάνομαι το σουρεαλισμο που δε τον έχω γνωρίσει ακόμα.Ένα χρόνο πιο ύστερα βρίσκομαι στο Παρίσι.Προσπαθώ εκεί να γνωρίσω,από τη μια μεριά τη παλιά τέχνη και από την άλλη τις πιο ακραίες επαναστάσεις.Καταδικάζω μια για πάντα κάθε είδους φτηνή νοσταλγία του παρελθόντος αλλά και δε πάυω να κρίνω,όσο πιο σωστά μπορώ τις ριζοσπαστικές λύσεις που με ενδιαφέρουν,Αφού περάσω μια κρίση αντιζωγραφική ανακαλύπτωη στο τ΄λελος τους μεγάλου ζωγράφους του 19ου αιώνιος,τη ζωγραφική της Πομπηίας και τα ελληνιστικά ρωμαικά."



    [Απολογία/Αγαθόν το εξομολογείσθαι]




    Το 1936 επιστρέφει στην Ελλάδα μέσω Ρώμης και Νάπολης οπου γνωρίζει τη ζωγραφική Πομπηίας.Τα έργα της περιόδου 1936-1939 έχουν εμφανείς επιρροές από τον Matisse,αλλά τα χρώματα που χρησιμοποιεί παραπέμπουν στη χρωματική κλίμακα των αφισών του Σπαθάρη και του Δεδούσαρου.Το 1938,δύο χρόνια μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα πραγματοποιεί τη πρώτη ατομική έκθεσή με έργα των ετών 1929-1938,στο κατάστημα Αλεξοπούλου της οδού Νίκης,στην Αθήνα.Πρόκειται για έργα στα οποία αρχίζει να διαφαίνεται το προσωπικό του ύφος,αποτέλεσμα μελετών και αναζητήσεών του.Συμμετέχει επίσης στην Α' Πανελλήνια Έκθεση του Ζαππείου και σκηνογραφεί τη "Στέλλα Βιολάντη" του Ξενόπουλου στο Θέατρο Κοτοπούλη.Πολεμάει το 1940 στο μέτωπο της Αλβανίας.Τη περίοδο της Κατοχής για βιοποριστικούς λόγους ασχολείται κυρίως με σκηνγραφικό έργο καθώς επίσης και ως συντηρητής και διακοσμητής.Συνεργάζεται ως μόνιμος σκηνογράφος στο Θέατρο Κατερίνας.Σκηνογραφεί το 1946,τον "Ηλίθιο" του Ντοστογιέφσκι στο Εθνικό Θέατρο και εκθέτει στη γκαλερί "Ρόμβος" προσχέδια για θεατρικές σκηνογραφίες και υδατογραφίες.Ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Αρμός (1949) που πραγματοποιεί τη πρώτη της έκθεση στο Ζάππειο,οπου συμμετέχει με οκτώ έργα της περιόδου 1938-1948 (και στη συνέχεια στις εκθέσεις του "Αρμού" το 1950,1953,1953).



    Το 1951 εκθέτει για πρώτη φορά στο Παρίσι,έργα της περιόδου 1936-1939 και 1948-1950,στην "Gallerie d'Art du Faubourg" και την ίδια χρονιά τα έργα αυτά εκτίθενται στο Λονδίνο στην "Redfern Gallery"
    Το 1952 του αφιερώνεται,στο Βρετανικό Συμβούλιο της Αθήνας,έκθεση έργων των ετών 1932-1952 μεταξύ των οποίων είναι σκηνογραφίες και σχέδια.
    Το 1953 εκθέται στη Πανελλήνια έκθεση του Ζαππείου και στη συνέχεια σε ομαδική έκθεση στον "Αρμο".Μέσα στο χρόνο εκθέτει πορτρετα και τοπία στη γκαλερί της "Payne".Την ίδια χρονιά κλείνει συμβολαιο με τη Γκαλερί Ιόλας της Νέας Υόρκης.Η συμφωνία με τον Αλέξανδρο Ιόλα του παρέχει συστημάτικο εισόδημα αντί των έργων που δημιουργεί την περίοδο εκείνη (1953-1957),και του επιτρέπει να ζωγραφίσει "μερικά από τα καλύτερα έργα" όπως τα Καφενεία "Νέον","Παρθενών" και "Μαυροκέφαλου",καθώς και την "Ξεχασμένη Φρουρά".Τα έργα του που έχει υποβάλει ως υποψήφιος για το βραβείο Guggenheim,εκτίθενται το 1958 στο Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού και στη συνέχεια στο Μουσείο Guggenheim της Νέας Υόρκης,ενώ την ίδια χρονιά συμμετέχει με τον Αντώνη Σώχο και τον Γιάννη Μόραλη στο Ελληνικό Περίπτερο στην Biennale της Βενετίας.



    "Από το '48 εως το '50 συνεχίζονται οι δύο αυτές αναζητήσεις,ζωγραφική από το φυσικό με λάδι και συγχρόνως ένα είδος ανατολίτικου εξπρεσιονισμού που παίρνει το θάρρος να υπάρχει αναμφησβήτητα από τον Ματίς.Το '51 κάνω δύο εκθέσεις,μία στο Παρίσι,μία στο Λονδίνο...Το 1957 διέκοψα τη συνεργασία μου με την γκαλερί Ιόλα της Νεας Υόρκης,που άρχισε το 1953.Από το '57 εως το '63 ζωγράφισα πολύ λίγο.Εργάστηκα για το θέατρο στην Αμερική (Ντάλας,Τέξας) στο Μιλάνο,στο Λονδίνο.Το '62 παράτησα κάθε άλλη ασχολία και κάθε άλλη βιοποριστική εργασία και άρχισα να ζωγραφίζω."

    [Οι ποδηλάτης/Μάτη ωνείδησαν την ψυχήν μου]


    Ο περίφημος "ροζ ναύτης" τους Τσαρούχη

    Το 1958 μεταβαίνει στην Dallas Civic Opera στο Τέξας και φιλοτεχνεί τα σκηνικά και τα κοστούμια για την όπερα "Μήδεια" του Κερουμπίνι,με πρωταγωνίστρια την Μαρία Κάλλας και σκηνοθέτη τον Αλέξη Μινωτή (όπερα που στη συνέχεια θα ανέβει στο Covent Garden του Λονδίνου,στην Επίδαυρο και στη Σκάλα του Μιλάνου).Όλη τη περίοδο 1958-1962 ασχολείται κυρίως με θεατρικές σκηνογραφίς ("Νόρμα του Bellini με την Μαρία Κάλλας στην Επίδαυρο και "Οιδίπους" σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή στο Θέατρο Ολύμπικο).Τη χρονική περίοδο 1960-1962 γίνεται καθηγητής της σκηνογραφίας στη Σχολή Δοξιάδη και καλλιτεχνικός σύμβουλος στην Εμπορική Τράπεζα.Κάνεις τις σκηνογραφίες της "Θαιδας" στην Όπερα του Ντάλας με σκηνοθέτη τον Φράνκο Τζεφιρέλι.
    Το 1961 πραγματοποιεί ατομική έκθεση στη γκαλερί Ζουμπουλάκξ με θέμα τα "¶νθη από το St.Jean Cap-Ferrat της Γαλλίας" καθώς και τα σκηνικά της Μήδειας,καθώς και της όπερας "Θαϊς".Το 1962 κάνει τις σκηνογραφίες και τα κοστούμια για τους "Όρνιθες" του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία του Καρολου Κουν στο Θέατρο των Εθνών στο Παρίσι.Το 1965 κάνει τα σκηνικά και τα κοστούμια για τις "Τρωάδες" στο Θέατρο των Εθνών σε σκηνοθεσία του Μιχάλη Κακογιάννη και για τους "Πέρσες" στο Aldwich Theatre στο Λονδίνο σε σκηνοθεσία Καρόλου Κούν.Την ίδια χρονιά εκθέτει στο "Παντοπωλείο Μεζίκη" ορισμένα φανταστικά τοπία.Το 1966 εκθέτει στη γκαλερί "Μέρλιν" έργα των ετών 1965-1966 και πραγματοποιεί μια αναδρομική έκθεση στη γκαλερί "Astor" με έργα της περιόδου 1918-1940.Η γκαλερί Claude Bernard του Παρισιού τον καλεί να μετάσχει με ένα πορτρέτο σε μια ομαδική έκθεση με σημαντικούς καλλιτέχνες (Bacon,Braque,Chagall,Giacometti,Modigliani,Picasso).


    Με την επιβολη της Δικτατορίας το 1967 εγκαθιστάται στο Παρίσι οπου θα αποχωρήσει οριστικά το 1983.
    Από το 1967 εως το 1975 συνεργάζεται σε λίγες θεατρικές παραστάσεις αλλά κάνει μακέτες για τις ιδανικές του παραστάσεις.Την ίδια εποχή δημιουργεί με τη σκηνογράφο Λίλα ντε Νόμπιλι μια "ακαδημία" [ή ένα είδος ακαδημίας] για τη εκμάθηση σχεδίου,οπου μαζεύονταν περιστασιακά Γάλλοι και Έλληνες μαθητές και σχεδιάζαν εκ του φυσικού δωρεάν.

    "Στο Παρίσι οργάνωσα πιο πολύ από πριν τις μελέτες μου της τέχνης του 19ου Αιώνα.Ο 19ος αιων και το Βυζάντιο ειναι για μένα τα σίγουρα μέσα για να βρώ μέσα μου (που αλλού;) αυτό το ανθρώπινο νόημα που κατέληξε στην ελληνιστική παράδοση"

    [Οι ποδηλάτες/Μάτην ωνείδησαν την ψυχήν μου]

    Τη περίοδο 1972-1973 πραγματοποιείται μια έκθεση έργων του της εποχής 1938-1959 στη γκαλερί Ζουμπουκλάκη,όλα με έργα προερχόμενα από τη συλλογή Ιόλα.



    Το 1974 οργανώνεται έκθεση έργων του στη γκαλερί II Gabbiano στη Ρώμη,μέρος της οποίας μεταφέρεται και στη γκαλερί Forni της Μπολόνια.Εκθέσεις του οργανώνονται από την γκαλερί II Gabbiano και στη Διεθνη Αγορά Σύγχρονης Τέχνης FIAC στο Grand Palais στο Παρίσι το 1980 και μετά το θάνατό του το 1989.Στο πλαίσιο του Ελληνικού Μήνα στο Λονδίνου,το 1975 παρουσιάζονται έργα του στην έκθεση "Four Painters of 20th Century Greece:Theophilos,Kontoglou,Ghika,Tsarouchis" στην Wildenstein Gallery.

    Από το 1975 μέχρι το 1983 ζεί μεταξύ Αθήνας και Παρισιού.Το 1977 ανέβασε ο ίδιος τις "Τρωάδες" του Ευριπίδη σε δική του μετάφραση,διδασκαλία και σκηνογραφία,σε ένα υπαίθριο παρκινγκ στο κέντρο της Αθήνας.Όλη μου τη ζωή ασχολήθηκε επίσης με την εικονογράφιση βιβλίων και τη μετάφραση και συγγραφή βιβλίων για την τέχνη.Το 1978 η γκαλερί Ζυγός οργανώνει έκθεση σχεδίων του.Το 1981 οργανώνεται από το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης η μόνη μεγάλη αναδρομική του έκθεση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονικής.

    Το 1981 ιδρύει το Ίδρυμα Γιάννη Τσαρούχη,το οποίο στεγάζεται στο σπίτι του στο Μαρούσι με σκοπό τη διάδοση και τη μελέτη του έργου του.Το 1982 ανοίγει ως Μουσείο Τσαρούχη και οργανώνει ετήσιες θεματικές εκθέσεις από το σύνολο του έργου του.
    Το 1982 πραγματοποιεί έκθεση έργων στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη με τίτλο "Ζειμπεκικα".Την ίδια χρονιά ο Γιάννης Τσαρούχης ανεβάζει με δική του μετάφραση,διδασκαλία και σκηνοθεσία τη παράσταση Επτά επι Θήβας του Αισχύλου στο Θέατρο Μοσχοποδίου Θήβας η οποια στη συνέχεια παίζεται στην Ελευσίνα και στο Λυκαβηττό.

    Τη περίοδο 1983-1989 πραγματοποιείται σειρά εκθέσεων-αναφέρονται ενδεικτικά αυτές στις γκαλερί Ζυγός,Γκαλερί3,Αίθουσα Σκουφά.Το 1986 οργανώνεται έκθεση φωτογραφιών σκηνογραφιών του Τσαρούχη από το Theatre National du Chailot,όσο παιζόταν εκεί η Ηλέκτρα σε σκηνοθεσία Louis Vitez και σκηνογραφία του Γιάννη Κόκκου,με φόντο του σκηνικού το έργο του Γιάννη Τσαρούχη "Ο Πειραιάς από το σπίτι του Γκιώνη"

    Τη περίοδο 1987-1988 πραγματοποιείται μεγάλη έκθεση του σκηνογραφικού του έργου,με μακέτες,στο Μουσείο Γουλανδρή (Κυκλαδικής Τέχνης).Συνεχίζει την ενασχοληση του με τη σκηνογραφία μέχρι το τέλος της ζωής του.Το 1989 ετοιμάζεται να ανεβάσει τον Ορέστη του Ευριπίδη σε δική του μετάφραση,σκηνοθεσία,σκηνικά και κοστούμια όταν στις 20 Ιουλία επέρχεται ο θάνατός του.




    [Δείτε τη συλλογή με όλα τα κατά δύναμιν διασωμένα έργα που μπορέσαν να βρεθούν,στη σελίδα που δημιουργήθηκε είς μνήμην του στο facebook,ταξινομημένα ανά χρονολογία και προσκαλέστε τους φίλους σας να γίνουν μέλη...]

    Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Keatois : 11-09-10 στις 15:20 Αιτία: Προσθήκη φωτογραφικού υλικού

  2. #2

    Προεπιλογή Απάντηση: Γιάννης Τσαρούχης - Ένας από τους καλύτερους σύγχρονους ζωγράφους της Ελλάδ

    Πραγματικά πολύ μεγάλος καλλιτέχνης...Κρίμα που δεν τον είχα εκτιμήσει αργότερα...Μόλις πρόσφατα ασχολήθηκα με τη βιογραφία του και το έργο του...Αλλά άξιζε το κόπο...!
    Δείτε όλα τα έργα του στη σελίδα που παραθέτω παραπάνω στο facebook,και θα καταλάβετε...Συνολικά 241 πίνακες του μαζεμένοι σε μια σελίδα...

Παρόμοια Θέματα

  1. Απαντήσεις: 0
    Τελευταίο Μήνυμα: 29-01-11, 0:15
  2. Απαντήσεις: 2
    Τελευταίο Μήνυμα: 08-09-09, 12:15
  3. Υποβάθμιση της Ελλάδας από Standard & PoorΆs
    By limitt in forum Ελλάδα-Κόσμος
    Απαντήσεις: 2
    Τελευταίο Μήνυμα: 15-01-09, 2:41
  4. Απαντήσεις: 19
    Τελευταίο Μήνυμα: 30-12-08, 17:20
  5. Ένας από τους ταχύτερους υπολογιστές στον κόσμο, από τη Dell
    By Snake in forum Γενικά για τους υπολογιστές
    Απαντήσεις: 1
    Τελευταίο Μήνυμα: 04-06-08, 18:00

Members who have read this thread: 1

Tags for this Thread

Δικαιώματα - Επιλογές

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
  • BB code is σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] code is σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας