Έπεσε χθες το μεσημέρι, με την επιστροφή των 4 τυχερών που δεν δούλευαν Δευτέρα (Εκλεκτός, Μπαμπίκος, Γεωργάκας, Καλαμάρας), η αυλαία του 5ου ΑΕΕΤ summer camp, που αποδείχθηκε ανώτερο των προσδοκιών μας.

Σεβόμενοι το γεγονός ότι οι περισσότεροι που θα συμμετείχαν είναι παντρεμένοι/δεσμευμένοι και κυρίως ηθικοί, αλλά και έχοντας εμπειρικά πειστεί ότι το ρητό "πολλά μ*** τριγύρω μας, επάνω μας κανένα" ισχύει, αποφύγαμε την βαβούρα των κοσμοπολίτικων camping, όπου τα brazilian μαγιό θα είχαν την τιμητική τους, και αποφασίσαμε να δούμε πόσο καλά μπορούμε να περάσουμε μεταξύ μας, χωρίς να μας αποσπά κάτι την προσοχή. Το αποτέλεσμα μας εξέπληξε: Μεταξύ μας περνάμε ακόμη καλύτερα (και δεν το λέμε μόνο για τα αυτιά της Μαρίας, της Όλγας, της Βάλιας, της Μένης, της Κάτιας, της Κατερίνας, της Αννέτας, της Σοφίας, της Αλεξάνδρας, της Χάιδως, της Ξανθής, της Ολυμπίας κλπ κλπ).

Έχοντας εξασφαλίσει καταλύμματα ανάλογα της ηλικίας και της συσωρευμένης κούρασης (δηλαδή αποκλείοντας προκαταβολικά την εκδοχή "αντίσκηνο, στημένο πρόχειρα στον ήλιο, χωρίς στρώματα και καρέκλες"), αφού το ρίσκο να σηκωθούν οι μισοί μόνο από τους γέροντες της ΑΕΕΤ, οι αφίξεις στα σπιτάκια του ΛαΚάρα άρχισαν από νωρίς το μεσημέρι της Παρασκευής, με το πρώτο γκρουπ να αποτελείται από δύο φοιτητές στα πρόθυρα της αιωνιότητας (Φλώρο, Παναή) και έναν με νοοτροπία υπεραιωνόβιου φοιτητή (Εκλεκτός). Την πρώτη τετράδα συμπλήρωσε ο αφιχθείς από το 1ο πόδι, Βατσούλης. Το 2ο σπιτάκι γέμισε από τους εργαζόμενους (;) ΛαΜπόμπα, Γεωργάκα και Καλαμάρα, οι οποίοι έφτασαν νωρίς το απόγευμα, και αφού δεν κατάφεραν να βρουν τον Καμπανέλλο στο βενζινάδικό του για να τον απαγάγουν. Την τετράδα αυτή συμπλήρωσε, εμφανιζόμενος από το πουθενά (μάλλον από τα βράχια), το μοντέλο της ομάδας, ο μόνιμα αγουροξυπνημένος και διαπλεκόμενος φοιτητής Νομικής, Στελάρας, ο οποίος φήμες λένε ότι διαπραγματεύεται μεταγραφές επαγγελματιών αθλητών, με αντάλλαγμα ένα "5" σε μάθημα επιλογής.

Αργά το βράδυ, και αφού μεσολάβησαν η άφιξη του Άλκι, απογευματινό μπάνιο, κάτι σαν beach volley, 6 μακαρονάδες, 3 πίτσες (η μία Βεζούβιος), 4 σαλάτες και ένα ρολό που άργησε να έρθει, η ΑΕΕΤ καμάρωσε την Εθνική να αποκλείεται από τη Νιγηρία (ξυπνώντας μνήμες από το κάζο με τους Ταγαράδες) και υποδέχθηκε τους 3 τελευταίους της Παρασκευής (Μητρίδη, Δήμο, Γαζέτα), προτού πιει κάτι ελαφρύ από τα χέρια του Εκλεκτού που εκτελούσε και χρέη μπαρμαν, και πέσει νωρίς για ύπνο.

Η προνοητικότητα (αποτέλεσμα και αυτή της εμπειρίας του παρελθόντος) να έχουμε "κλεισμένες" τυρόπιτες για το πρωινό μας, αποδείχθηκε σωτήρια. Χορτάσαμε ύπνο, μπουκώσαμε τις σφολιάτες, απολαύσαμε καφεδάκια και εκεί ήρθε η μεγάλη έμπνευση. Ενθουσιασμένοι από τις αθλητικές ικανότητες στην άμμο από την προηγούμενη μέρα, απαλλαγμένοι από το άγχος να δούμε κώλους (που δεν υπήρχαν) και προετοιμασμένοι για τα χειρότερα, αποφασίσαμε το απόγευμα, με τη δροσούλα (για τον Μητρίδη από τις 8 και μετά) να διοργανώσουμε το ΔΙΚΟ ΜΑΣ, ΚΑΤΑΔΙΚΟ ΜΑΣ, τουρνουά beach volley. Οι ομάδες καταρτίστηκαν με κλήρωση για απόλυτη διαφάνεια (υπάρχει μια ένσταση για τον Εκλεκτό), οι αρχηγοί επέλεξαν τα ονόματα και το πρόγραμμα που προέβλεπε αγώνες "όλοι εναντίον όλων", ημιτελικά και τελικό, μας γέμισε τη μέρα και μας τέντωσε τα κορμιά! Για την ιστορία, την άμμο του Λακάρα ίδρωσαν οι εξής ομάδες: Vatselona (Βάτσος, Κούλης, ΛαΜπόμπας), Ταραντούληδες (Άλκις, Μπαμπίκος, Γαζέτας), Κομμώτριες (Καλαμάρας, Εκλεκτός, Καράμπαλης), Αδελφάτο (Στελάρας, Παναής, Γεωργάκας) και Χορτιατίστας (Φλώρος, Μητρίδης, Δήμος).

Πριν φτάσουμε στην εντυπωσιακή τελετή έναρξης του τουρνουά, κλπ κλπ, μεσολάβησε η άφιξη Κούλη (αφού σαράντισε ο γιος), Μπαμπίκου και Καράμπαλη, αλλά και η κατακραυγή στον Φλώρο, ο οποίος βίωσε ένα dejavu και θυμήθηκε τα κατορθώματά του με τη φανέλα του Χορτιάτη σε βάρος της ΑΕΕΤ. Ο πράος και πειστικός λόγος του προέδρου επανέφερε τον ερωτοχτυπημένο αθλητή σε ερυθρόλευκα μονοπάτια, αν και οι ατάκες του άνοιξαν πληγές που θα κάνουν καιρό κλείσουν στις ψυχούλες μας!

Η περιγραφή των αγώνων δεν μπορεί να γίνει με λόγια. Ακόμα και οι φωτογραφίες που θα ανέβουν δεν μπορούν να αποτυπώσουν τι ακριβώς ζήσαμε. Σε μια έκρηξη παλιμπαιδισμού και ΑΕΕΤοσύνης (όποιος κατάλαβε, κατάλαβε), οι τριάδες εναλάσσονταν στον τερέν (!) ενώ οι υπόλοιποι εναλάσσονταν είτε στο παρακείμενο ψυγειάκι μας για παγωμένα σφηνάκια, είτε στα στρώματα μέσα στη θάλασσα, για την αναγκαία δροσιά (είτε συνδυάζοντας και τα δύο). Ενδεικτικά αναφέρουμε τη νίκη στον 1ο αγώνα των Ταραντούληδων επί των Κομμωτριών, που ήταν το φαβορί, αλλά και την νίκη του Αδελφάτου την τελευταία αγωνιστική επί των Ταραντούληδων, που έδωσε άλλη διάσταση στην βαθμολογία!

Όταν το αλκοόλ τελείωνε και το σύνθημα "ΑΕΕΤάρα θα μαι πίτα" κόντευε να γίνει πραγματικότητα, εμφανίστηκαν αρχικά ο Γκατζός και εν συνεχεία ο Καμπανέλλος με μπόλικα κιλά κρέας για ψήσιμο, οπότε οι αθλοπαιδιές εγκαταλείφθηκαν, προκειμένου να επιδοθούμε στο σπορ που ξέρουμε καλύτερα από όλα. Ο ΨJ Μπαμπίκος ανέλαβε για ακόμη μια χρονιά τα decks με τα σουβλάκια (και αποθεώθηκε στη σχετική φωτό στο FB), o Εκλεκτός φρόντισε να απο-κουκουτσώσει εγκαίρως το καρπούζι, τραπέζια και καρέκλες μπήκαν στη θέση τους, το σούπερ μάρκετ του κάμπινγκ άδειασε από μπύρες και 17 (περισσότεροι από κάθε άλλη φορά) ΑΕΕΤόπουλα αφάνισαν δυόμισι κοπάδια ζωντανά, σε πείσμα του τοπικού χασάπη που επέμενε ότι τα κρέατα που πήραμε ήταν για 30 φαγανά άτομα (μπορεί και να ήταν όμως)... Η κρεατοφαγία συνοδεύτηκε από πολιτικοκοινωνικές αναζητήσεις που κατέληξαν αφετνός στο συμπέρασμα ότι ο μεν Καράμπαλης είναι μαρξιστής και δεν το ξέρει (καλύτερα από το να ανακάλυπτε το άλλο που είναι και κάνει ότι δεν το ξέρει), ο δε Εκλεκτός οπαδός της βρετανικής μοναρχίας (εξ ου και το εσώρουχο - union jack) και αφετέρου στη διαπίστωση ότι ΑΠΑΞ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΑ ΠΕΣΟΥΝ ΣΤΗ ΣΧΑΡΑ (ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΔΕΝ ΚΑΙΝΕ), ΔΕΝ ΤΑ ΞΑΝΑΒΑΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ!!! ΒΡΩΜΑΝΕ! Αν και μέχρι τις 4 το πρωί κελαηδούσαμε, δεν εμφανίστηκε ένας νορμάλ άνθρωπος να μας κάνει παρατήρηση (ο περίεργος της βραδυνής βάρδιας του κάμπινγκ, δεν μετράει, αφενός γιατί δεν είναι νορμάλ, αφετέρου γιατί δεν μας έκανε παρατήρηση, αλλά καμάκι). Και ενώ οι νορμάλ (;;;) από εμάς ένας ένας πήγαιναν για ύπνο (Σοφία, ο Άλκις πήγε πρώτος), κάποιοι (δεν λέω ποιοι, ή μάλλον δεν το λέω δωρεάν) είχαν τις αντοχές να κάνουν κατά τις 5 ένα πέρασμα από γειτονικό μπαράκι (ονόματα δεν λέμε), για να δούνε "τι παίζει"...

Το επόμενο πρωί, μετά από ένα βράδυ γεμάτο ροχαλητά (όχι χασμουρητά Στέλιο), στριμώγματα στα διπλά κρεβάτια και την απόδραση του Γκατζού που δεν άντξε την προσέγγιση του "Κεφαλαίου" από τον Καράμπαλη, δούλεψε και πάλι το σύστημα "ρεζερβέ τυρόπιτα", το οποίο ελέω Κούλη (πατρικά ένστικτα γαρ) ενισχύθηκε και με "μερικά σαντουιτσάκια για την παραλία"! Στην οποία παραλία να σημειωθεί ότι είχαμε προνομιακή θέση, ομπρέλα και κιόσκι, σε αντίθεση με τα προηγούμενα ΑΕΕΤ summer camp που παλεύαμε για δυόμιση ξαπλώστρες και μία ομπρέλα! Οι θερμοκρασίες της Κυριακής (που ανέβηκαν όταν εμφανίστηκαν γνωστές οπαδοί της ομάδας) δεν επέτρεψαν την ολοκλήρωση του τουρνουά αλλά μας έκαναν να μουλιάσουμε στη θάλασσα, κάνοντας τράμπα τα στρώματα (άλλη τεράστια έμπνευση του Εκλεκτού).

Οι αποχωρήσεις ξεκίνησαν από το μεσημέρι (παντρεμένοι, μπαμπάδες, και όσοι δεν είχαν μελετήσει προσεκτικά τα μικρά γράμματα στο αδειόχαρτο που πήραν από τις γυναίκες τους) για να ολοκληρωθούν αργά το βράδυ και αφού ΛαΜπόμπα, Φλώρος, Παναής και Καράμπαλης έφαγαν μισή ώρα στη ρεσεψιόν για να εξηγήσουν ποιοι φεύγουν και ποιοι μένουν και που!

Για δεύτερη φορά (μετά τον Αρμενιστή το 2009), ΑΕΕΤόπουλα διανυκτέρευσαν και την Κυριακή (δεν ξέρω και δεν θέλω να ξέρω τι αίσχη μπορεί να έκαναν), την ώρα που ο γράφων ανακάλυπτε ότι τον έχουν φορτώσει με κοτόπουλα - ζόμπι (εκείνα τα προψημένα και επανακατεψυγμένα του Σαββάτου - απίστευτη μυρωδιά)!!!

Ήταν το πιο γεμάτο, χορταστικό και χαρούμενο AEET summer camp... Προσαρμοσμένο στην ιδιαίτερη (!!!) φυσιογνωμία της ομάδας και των μελών της! Με μερικές πινελιές brazilian του χρόνου θα αγγίξουμε την τελειότητα... Το κλείσιμο μιας χρονιάς απολαυστικής εντός και εκτός γηπέδων ήταν εξίσου απολαυστικό... Μικρό διάλειμμα και επιστρέφουμε σύντομα, γιατί κοντεύει η πρεμιέρα στη Βήτα, που όλοι ξέρουμε πως πρέπει να μαστε...! Καλό μας καλοκαίρι...!

Αναδημοσίευση είδησης απο το www.aeet.gr