Ήρθαν εκείνες οι παράξενες Μέρες..
Οι Μέρες που υπήρχαν πολύ πριν από εμάς.
Οι Μέρες που μ' έψαχναν επίμονα, αιώνες τώρα.

Μέρες που με ακολούθησαν ως εδώ,
-χωρίς να κουραστούν-

πολύ πριν ξημερώσουν.

Μέρες που είναι άδειες και πεινασμένες.
Μέρες που με δαγκώνουν όπου βρουν
και προσπαθούν με δάκρυα να με χωνέψουν.



Μέρες που σκοτώνουν ό,τι απέμεινε αθάνατο
και πολλαπλασιάζουν κάθε τι μοναδικό για τέρψη.


Βραδιάζει..

Κάθε νύχτα βλέπω ένα φεγγάρι λερωμένο.

Και κάθε νύχτα ο τρόμος ξύνει τις πόρτες...